تجربه رفتار حکومتی در عدم اعلام شفافیت خبری دلایل گوناگانی دارد. اما علت اصلی آن خلافی است که حکومت انجام می دهد.
این روش عدم شفافیت با وجود زیان برای حکومت در مجموع برای حکومت مناسب تر است تا اعلام شفافیت و خبر رسانی درست.
اما چرا چنین است؟
نظام ایران در زمان های مختلف یک روش را آزموده و بلد است. ان هم استفاده از تفاوت اماری برای مخدوش کردن کل مسئله می باشد. در این مورد چند مثال می زنم.
در دهه 1360 در اوین لاجوردی ماشین اعدام راه انداخته بود در برابرموتور ترور مجاهدین خلق.
تعداد اعدامی ها به مرور زمان به علت فراوانی آن اعلام نشد. در عوض مجاهدین خلق با اغراق در مورد اعدام ها که چند برابرامار واقعی اعلام می کردند. حکومت را وارد بازی جدیدی کردند که تا امروز ادامه دارد. آن بازی این است که اگر مجاهدین می گفتند 10000 اعدامی حکومت با اثبات این که 10000 نبوده است اصل اعدام را که کاری نادرست و سرکوی گرایانه بود را لوس می کرد.
این آموخته را حکومت تا به امروز ادامه د اده است .
از انجائیکه اصل سرکوب و کشتار مردم و زندانی کردن مخالفان نادرست است. به دلیل این که حکومت به این اعمال نیاز دارد. پس بازی دوم را ادامه می دهد یعنی به جای اعلام آنچه کرده است با آمار مخالفان بازی می کند. حتی فضایی می سازد که این امار های اعلام شود بعد با اثبات این که این تعداد نبوده است اصل ماجرا را لوس می کند.
این روش را در کشتار آبان 98 به کار گرفته است.
این لاپوشانی را در مورد کرونا هم می تواند انجام دهد.
سوال این است که با وجودی این که این روش بی اعتمادی می آورد چرا حکومت اصرار بر انجام آن دارد؟
می توان گفت چاره ای جز این کار و روش ندارد. چرا که مجبور است که سرکوب کند در سرکوب فاجعه رخ می دهد. پس باید لاپوشانی کند برای این لاپوشانی با آمارهای نادرست بازی می کند تا اصل ماجرا را لوس کند.
مشکل زمانی بیشتر می شود که مخالفان یا فعالان در فضای مهم آلوده آمارواقعی به اغراق روی آورند.اگر چه در چنین فضای اغراق طرفدار بیشتری پیدا می کند اما نتیجه آن افزایش بی اعتمادی عمومی است که در نهایت به نفع طرف قدرتمند است
چاره کار این است که مخالفان و فعالان ارائه آمار مستند و دقیق باشند. با این وصف در فضای مه آلوده دست یافتن به آمار دقیق آسان نیست. عدم اطلاع رسانی هم به نفع حکومت می شود.
به خاطر است که حکومت اول سرکوب می کند بعد منتظر لوس کردن رفتارش می شود.
اما درستر این است که آمار را مستند ارائه داد.ولی اطلاع رسانی را نباید فراموش کرد.
اما نباید فراموش کرد که مسول اصلی این مشکل حکومت است. اگر چه برخی در برابر این خطا روش نادرستی در پی می گیرنند.
