سه‌شنبه 19th مارس 2013 , ساعت: 03:03کد مطلب : 39730 نسخه قابل چاپ

پرونده سال ۸۸ کوی دانشگاه بدون تهیه هیچ گزارشی بسته شد

 با گذشت چندین سال از حمله لباس شخصی ها و یگان ویژه پاسداران به کوی دانشگاه در خرداد ۸۸، یک عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس اعلام کرد پرونده وقایع سال ۸۸ کوی دانشگاه تهران بدون تهیه حتی گزارشی مکتوب بسته شده است.

به گزارش دانشجونیوز، کاظم جلالی رییس مرکز پژوهش‌ها و رییس فراکسیون اصولگرایان رهروان ولایت مجلس، درباره سرنوشت پرونده سال ۸۸ کوی دانشگاه گفته است: “از آنجا به بعد با وجودی که ما چندین جلسه برگزار کردیم ولی گزارش نهایی از ناحیه کمیته تهیه نشد در واقع باید مسئولان کمیته در این رابطه، مدیریت شده عمل می‌کردند. متاسفانه هیچ گاه گزارش به طور مکتوب برخلاف کهریزک تهیه نشد.”

جلالی در توضیح روند پرونده گفت: “بنده به همراه آقای زاکانی، نادران، ابوترابی فرد، آقای عباسپور به عنوان رییس کمیسیون وقت آموزش و تحقیقات و آقای کاتوزیان نماینده سابق مجلس و به عنوان یکی از چهره‌های دانشگاهی طی جلسه با آقای دکتر لاریجانی با تشکیل کمیته ای مسئول بررسی حوادث کوی دانشگاه شدیم. در همان موقع آقای لاریجانی حکمی برای ما شش نفر نوشتند و آقای ابوترافی فرد نیز رییس کمیته شد. این کمیته بلافاصله روز بعد جلسه‌ای با حضور رییس پلیس تهران، وزیر وقت علوم تحقیقات، رییس دانشگاه تهران و رییس نهاد نمایندگی رهبری تشکیل شد و بسیاری از ابعاد ماجرا روشن گردید.”

این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در ادامه خاطرنشان کرد: “بعد از این جلسه آقای ابوترابی‌فرد در مجلس به صورت شفاهی گزارشی را ارائه کرد. در آن گزارش از عباراتی استفاده شد که برخی از دوستان احساس کردند که احترامی برای یک کاندیدا قائل شده‌اند. به همین دلیل در داخل مجلس بدون توجه به اصل گزارش، برخی‌ها شروع به سروصدا کردند و مجلس را به هم ریختند.”

جلالی با وارد دانستن تمام انتقادات به این کمیته و مجلس درخصوص عدم تهیه گزارش کوی دانشگاه اظهار کرد: “بنده در همان زمان در مصاحبه‌ها انتقاد کردم و هنگامی که یکی از دوستان عضو کمیته به من گفت که خود گزارشی بنویسم تنها گفتم تمامی مستندات را برای این کار ندارم“.

در جریان حمله به کوی دانشگاه تهران در خرداد ۸۸ نیروهای لباس‌ شخصی و پلیس به کوی دانشگاه تهران حمله کردند و طی آن شمار زیادی از دانشجویان مجروح شدند. گرچه آن زمان مسئولین جمهوری اسلامی ابتدا درگیری در کوی دانشگاه را انکار کردند، اما پس از چندی فیلمی در اینترنت منتشر شد که نشان می داد نیروهای نظامی، دانشجویان را بر کف زمین خوابانده و آنان را مورد ضرب و شتم قرار داده و تحقیر می کردند. پس از آن وزارت علوم با صدور بیانیه حوادث کوی را محکوم کرد.

علاوه بر ضرب و شتم دانشجویان در محوطه کوی دانشگاه، نیروهای امنیتی تعدادی زیادی از دانشجویان را به زیرزمین وزارت کشور منتقل کرده و برای ساعتها آنها را در آنجا مورد ضرب و شتم قرار دادند. در آن زمان تعدادی از دانشجویان آزاد شده کوی دانشگاه تهران به خبرنامه امیرکبیر اعلام کرده بودند که افراد لباس شخصی که به انواع سلاح های سرد و گرم مجهز بودند، پس از تخریب وحشیانه اتاق ها و وسایل دانشجویان، بیش از ۵۰ دانشجو را بازداشت و به زیر زمین ساختمان وزارت کشور منتقل کردند. یکی از دانشجویان دانشگاه تهران به خبرنامه امیرکبیر گفته بود: ” مهاجمان هیچ نیازی به پوشیدن چهره ها و پنهان کردن هویتشان نداشتند. انگار پشتشان خیلی محکم است. با همکاری و همراهی پلیس ضد شورش وارد کوی شدند و هر کاری که خواستند کردند.”

علاوه بر شهادت دانشجویان، تعدادی از نمایندگان مجلس هم نیز پس از چندی به ضرب و شتم دانشجویان در محوطه کوی دانشگاه، تخریب وسایل دانشجویان، و انتقال آنان به زیرزمین وزارت کشور و شکنجه آنان در آنجا اذعان کردند. اما طبق روال همیشگی با مهاجمین برخوردی صورت نگرفت.

به گزارش جرس، بنابر اعتقاد بسیاری از فعالین سیاسی، برخلاف اعتراض ها به ضرب و شتم دانشجویان، تهاجم به کوی دانشگاه و دانشجویان با هماهنگی فرماندهی نیروهای پلیس و نظامی کشور بوده است، از این رو انتظار برخورد با مهاجمین را نمی توان داشت.

گفتنی است که در فهرست ۷۲ نفره جانباختگان حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ که توسط کمیته پیگیری میرحسین موسوی و مهدی کروبی منتشر شد اسامی هفت نفر به نام‌های مصطفی غنیان، مبینا احترامی، ایمان نمازی، فاطمه براتی، محسن ایمانی، کامبیز شعاعی و کسری شرفی وجود داشت که گفته شد در این حمله کشته شده است


مخاطبان محترم، سایت ملی-مذهبی از دریافت نظرات سازنده شما برای بهبود کیفیت مطالب استقبال می کند. انتقادهای شما و راهکارهایتان می تواند تحریریه سایت را در افزایش کیفیت مطالب کمک کند.

مطالب مرتبط

پربازدیدترین مطالب

این سایت از نظر هویتی ملی-مذهبی ، اما از نظر حقوقی مستقل است.