هشت مارسی دیگر در راه است و هر سال که به این روز نزدیک میشوم، از خودم میپرسم ما در کجاییم؟ ما زنان در کجای این جاده پر از سنگلاخ نابرابری ایستاده ایم؟ به پشت سر که نگاه میکنم، جاده ای را میبینم که با تلاش تک تک فعالان زن کوبیده و هموار شده و با خود فکر میکنم چه روزهایی که این زنان بی مهابا خود را به دل این جاده خاکی و ناهموار میزدند، تا وجبی از آن را برای خود و دیگر زنان هموار سازند. یاد تلاشهای شیرین عبادی، مهرانگیز کار، نوشین، رضوان، پروین اردلان، منصوره، شادی، نسرین، ژیلا، محبوبه، فاطمه و بیشمار زنانی که یکصدا برابری را فریاد کردند، از رنج نابرابری به هزاران شیوه گفتند و نوشتند و تنها راه همزیستی مسالمت آمیز را برابری جنسیتی و زیستی بدون خشونت اعلام کردند و چند صباحی از آن همه تلاش، نگذشته است.
- 1390/12/27
