محمد سلیمانینیا برای دومین بار در اعتراض به وضعیت بازداشت خود دست به اعتصاب غذا زده است. مسئولان قضایی تاکنون هیچ اتهامی را به او تفهیم نکردهاند، اما وی را مجبور کردهاند تا سندی مبنی بر"نداشتن امکان سپردن وثیقه" امضا کند.
ما به فراموشی و سکوت معترضیم و بعنوان قربانی و دادخواه، از شما در باره سکوت گزارشتان در مورد این قساوتها و آنچه بر بستگان قربانیان گذشته است، توضیح می خواهیم. به شما یادآور می شویم : که سکوت و سانسور این بخش از قربانیان و بازماندگان، نه تنها کمکی به گسترش حقوق بشر در ایران نکرده است، برعکس به عنوان یکی از پایههای سرکوب و خشونت مورد استفاده قرار گرفته است. که این سکوت کمکی به مبارزه با مصونیت از مجازات، که یکی از مهمترین عوامل تداوم جنایت و خشونت در ایران است، نمیکند.
مرکز آفریقایی حقوق بشر و دموکراسی، انجمن دموکراسی آفریقایی، عفو بینالملل، مرکز منابع حقوقی آسیا، انستیتیو مطالعات حقوق بشر قاهره، دیدهبان حقوق بشر، کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران و فدراسیون بینالمللی جامعههای حقوق بشر از جمله امضاکنندگان این نامه هستند.
گزارشِ دیروز، اولین گزارش گزارشگر ویژه به شورای حقوق بشر از زمان شروع فعالیت خود در مرداد 1390 است که در آن اسناد نقض حقوق بشر را در زمینه های متفاوتی، از حقوق زنان گرفته تا اقلیت های قومی، گردآوری کرده است. با توجه به خودداری ایران از همکاری با گزارشگر ویژه، عبدالکریم لاهیجی، نایب رییس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و رییس جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران، گفت:« ایران یک فرصت دیگر برای همکاری با کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل را از دست داد و نتوانست به کارنامه حقوق بشر خود که پس از تقلب در انتخابات در سال 1388 رو به وخامت رفته بهبود ببخشد.»
