ویژگی ایشان هم این بود که با دو نظام درافتاد. درافتادن با نظام اول در شرایطی بود که بخش مهمی از نیروهای صاحب فکر و اندیشه ضد ظلم بودند و درافتاده بودند.اما درافتادن پس از انقلاب، به خصوص دههی شصت که شرایط خیلی ویژهای بود، فقط یک صدا و یک پرچم بلند شد علیه شکنجه، علیه اعدام، علیه اعدام زن حامله و اتفاقاتی که در دههی شصت و شصت و هفت رخ داد.
آقای منتظری انسان ویژهای بود. این که انسان نشانهی خدا باشد، نه از عبا هست و نه از عمامه و طبقه و «حجتالاسلام» و «آیتالله» و «ثقهاسلام» خطاب شدن.
هر فردی با هر جنسیت و رنگ و سایز و قد و اندازه و هر سطح از دانشی، اگر بر اساس فطرتش عمل کند، میتواند یکی از شانههای «او» و آیهای از مجموعه آیاتی باشد که در هستی منتشر شده است.
ویژگی ایشان هم این بود که با دو نظام درافتاد. درافتادن با نظام اول در شرایطی بود که بخش مهمی از نیروهای صاحب فکر و اندیشه ضد ظلم بودند و درافتاده بودند. شاید در افتادن در آن شرایط خیلی نمایایی نداشته باشد؛ با توجه به اینکه درافتادن ایشان هم در دهههای چهل و پنجاه بود که نسل نو هم درافتاد و برای درافتادنش، همهی بضاعت و سرمایهاش را در طَبَق گذاشت؛ طبق هم، طَبَق سرخی بود.
اما درافتادن پس از انقلاب، به خصوص دههی شصت که شرایط خیلی ویژهای بود، نیروهای روشنفکری ـ آنهایی که در ایران ماندند ـ هم خیلی جوهر عرض اندام نداشتند، [متفاوت بود]. فقط یک صدا و یک پرچم بلند شد علیه شکنجه، علیه اعدام، علیه اعدام زن حامله و اتفاقاتی که در دههی شصت و سه روز ویژهی شهریور و مهر شصت و هفت رخ داد.
[آیتالله منتظری] بر اساس فطرتش عمل کرد و پایمردی عقیدتی داشت. امکاناتش را از دست داد. در دوران بیامکانی هم باز مواضع تاریخی و ثبتشدنی گرفت و الان هم که از عرصه خارج شده، خلاء یک موجود یا عنصر لجستیک، کاملا حس میشود.
بعضی از انسانها هستند که خودشان مقدِم [=اقدامکننده] هستند. بعضی، هم مقدِمند و هم پشتیبان حرکتها هستند. ایشان دو وجهی بود؛ جاهایی خودش مقدم بود و جاهایی هم پشتیبان بود.
این پشتیبانی از دهههای چهل و پنجاه بود ـ از جنبش مسلحانه و نیروهای مبارز ـ تا بعد از انقلاب ـ از نیروهای تکافتاده و دورافتاده.»
* از سخنرانی «بازخوانی قیام عاشورا با نیمنگاهی به تحولات جاری»، دههی اول محرم (یکشنبه ۲۹ آذرماه) ۱۳۸۸، مقارن با روز درگذشت آیتالله منتظری
سایت ملی- مذهبی محلی برای بیان دیدگاه های گوناگون است.
