مصطفی قهرمانی

نامه سرگشاده به مصطفی تاج‌زاده

خدمت جناب آقای مصطفی تاج‌زاده !

 

توسط فیلم خبری در کانال فیسبوکی‌اتان مختصراً با دیدگاه‌های شما در رابطه با نامه اخیر آقای محمد موسوی خوئینی‌ها به رهبری آشنا شدم. صاحب این قلم به عنوان یک شهروند عادی این کشور نیز سعی کرده‌است به طرق مختلف نظر خود را در این خصوص بیان کند:

 

  • محمد موسوی خوئینی‌ها هنوز یک معذرت‌خواهی بزرگ به ملت ایران بدهکار است!

مردم ایران آقای موسوی خوئینی‌ها به عنوان پدر معنوی «دانشجویان پیرو خط امام» در جریان اشغال سفارت امریکا در تهران را هنوز خوب به یاد دارد.

اشغال سفارت امریکا در تهران و گروگان‌گیری دیپلمات‌های آن به مدت بیش از ۴۴۴ روز در نهایت با پذیرش بیانیه‌های ننگین الجزایر پایان یافت؛ به لحاظ قوه انفجاری آنی و واکنش‌های زنجیره‌ای پس از آن می‌توان این واقعه را به‌عنوان “ابربحران” تاریخ دیپلماسی معاصر ایران قلمداد کرد.

این رخداد یقیناً تنها یک حرکت خودجوش و یک اقدام نابخردانه و دشمن‌پسند از طرف عده‌ای دانشجوی «جوگیر شده» و«رمانتیست» و رهبر روحانی و «مشتاق چپ‌روی» آنها نبود.

آقای موسوی خوئینی‌ها به‌عنوان مسوول و مقصر اصلی این حرکت و اقدام پس از گذشت قریب ۴۱ سال «نه فقط یک روشنگری بزرگ» بلکه یک «معذرت‌خواهی بزرگ‌تر از آن» به پیشگاه ملت بزرگ ایران بدهکار است!

  • محمد موسوی خوئینی‌ها نه حبیب‌ بن مُظاهر است نه ابوذر غفاری!

محمد موسوی خوئینی‌ها به‌عنوان طرّاح و معمار اشغال سفارت امریکا و گروگان‌گیری از عوامل و ستون‌پایه‌های اصلی سازه‌های استبدادی پس از انقلاب در میهن ما می‌باشد.

 

 

  • در پیشگاه ملت ایران محمد موسوی خوئینی‌ها باید پاسخ‌گو باشد!

رخداد اشغال سفارت امریکا و گروگان‌گیری که با سردمداری محمد موسوی خوئینی‌ها انجام گرفت را با کشته‌شدن ایلچی‌های چنگیز مغول توسط حاکم اُترار و جانب‌داری سلطان‌محمّد خوارزمشاه از او و یا قتل الکساندر گریبایدوف سفیر صاحب‌اختیار و متکبر روسیه‌تزاری به تحریک میرزا مسیح مجتهد استرآبادی هم‌سنگ می‌دانند.

به گواه تاریخ در هر دو مورد نیز ایران مجبور به پرداخت هزینه‌ای سنگین بابت اشتباهات اتباع خود گردید.

با بیانیه‌های الجزایر نیز که پایان‌بخش این ابربحران بودند ملت ایران دگربارهم به غایت مغبون شد و هم محکوم و هنوز هم در حال پرداخت هزینه‌های سیاسی این خطای بزرگ می‌باشد.!

 

جناب آقای تاج‌زاده!

جنابعالی خود شخصاً به عنوان یکی از معدود شخصیت‌های مبارز، خستگی‌ناپذیر و رنج محبس‌دیده جریان اطلاح‌طلبی در میهن ما با پیگیری و حضور مستمراتان و با بیان شیوا، صادقانه‌ و دردمندانه‌اتان به‌مراتب بیشتر محق به داوری و پیگیری مطالبات برحق، دمکراتیک و شهروندی مردم ما هستید تا کسانی هیج‌گاه علاقه‌ای به پاسخ‌گویی و در قرار دادن کارنامه‌اشان در معرض افکارعمومی نبوده‌اند.

مطالبه دمکراتیک «پاسخ‌گو بودن نظام از رأس تا ذیل در برابر شهروندان» را کسی می‌تواند نمایندگی کند که خود مقید و عامل به آداب پاسخ‌گویی باشد.

لطفاً روی اسب بازنده شرط‌بندی نکنید!

از راه دور دست‌اتان را با گرمی تمام می‌فشارم و برایتان از خداوند منان در پیکار برحق‌اتان برای آزادی و حقوق شهروندی و اعتلای میهن ما ایران آرزوی موفقیت و سلامتی دارم.

با تجدید تحیت و ارادت

 

مطالب مرتبط

جمال الطاهر محقق و متخصص رسانه‌ای تونسی در مونترال، کانادا:مترجم علی سرداری

در تاریخ تونس، یک پارادوکس دردناک تکرار می‌شود: بسیاری از چهره‌هایی که زندگی، اندیشه و مبارزه خود را وقف کشور کردند، در نهایت به انزوا، بدنامی، تبعید، زندان و گاهی حتی مرگ دچار شدند، پیش از آنکه بعدها به‌عنوان بخشی از وجدان ملی دوباره کشف شوند.

عصام نعمان:مترجم علی سرداری

آیا پس از همه اقداماتی که اسرائیل و آمریکا علیه لبنانی‌ها، فلسطینی‌ها و ایران انجام داده‌اند و همچنان ادامه می‌دهند، رواست که رؤسای جمهور عون و سلام به ایران حمله کنند، گویی می‌خواهند حمایت بی‌قید و شرط آن از لبنان را رد کنند؟ در حالی که ایران شرط پایان جنگ را تعهد جدی اسرائیل به توقف تجاوز و عقب‌نشینی از اراضی اشغالی لبنان می‌داند.

نوران بدیع – مترجم: علی سرداری

عبدالجواد یاسین، مانند بسیاری از متفکران منتقد، با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شده است. در حالی که روشنفکران بسیاری از او حمایت می‌کنند، جریان‌های سنت‌گرا او را متهم به چالش‌کشیدن اصول اساسی اسلام می‌دانند. این تقابل میان قدیم و جدید، میان فقه سنتی و تفسیرهای مدرن، یاسین را به چهره‌ای محوری در بحث آینده اسلام تبدیل کرده است.