از ابتدا کاندیدای مورد نظر آقای احمدینژاد، مشایی نبوده؛ بلکه وی را به عنوان بالاترین خواست مطرح کرده اند تا به خواستی حداقلی دست پیدا کنند/میخواستند خود را اهل مصالحه معرفی کنند و نشان دهند به فکر یک نوع موازنه نرم قدرت هستند.
گزارشها از میزان حضور جمعیت در استادیوم آزادی و تجمع دولت احمدی نژاد با هم متفاوت بوده و من اعدادی مثل 30 و 40 و 70 هزار نفر را خوانده و شنیدهام. ولی به هر صورت این خیلی کمتر از آن چیزی است که قبلا انتظار میرفته است.البته من فکر نمیکنم که آقای احمدینژاد و یارانش نمیتوانستند و یا امکانش را نداشتند که تعداد بیشتری را به استادیوم بیاورند. حدس من این است که به علت فشارهای زیاد و بخصوص تبلیغاتی که قبلا روی این تجمع صورت گرفته بود این برخورد حساب شده صورت گرفت. تبلیغاتی مبنی بر این که آقای احمدینژاد کاری غیرقانونی انجام میدهند و هنوز کاندیداها معرفی نشده اند، تبلیغات پیش از وقت برای انتخابات بویژه برای فرد مورد نظر آقای احمدینژاد یعنی آقای مشایی جایز نیست . گویا ایشان پیش از وقت محکوم و منفور اند یعنی اصلا لازم نیست بعدا شورای نگهبان راجع به صحت کاندیداتوری ایشان اعلام نظر بکند.
با این اوصاف من فکر میکنم از ابتدا کاندیدای مورد نظر آقای احمدینژاد، مشایی نبوده؛ بلکه مشایی را به عنوان بیشترین و بالاترین خواست مطرح کرده اند تا به خواستی کمتر و حداقلی دست پیدا کنند. بنابراین احتمالا کاندید دیگری برای انتخابات ریاستجمهوری پیشنهاد خواهند داد. پس اصراری هم برای اینکه در استادیوم 250 هزار نفر را حاضر کنند نداشته اند.
بدین ترتیب آن ها به کاری که انتظار میرفت درگیری بین شرکتکنندگان و نیروی انتظامی را به دنبال داشته باشد پاسخ دیگری دادند و خیلی آگاهانه آوردن مردم با اتوبوسها (و یا دادن غذا و نوشابه به مردم و یا قدردانی از گردشگران) را نخواستند به درگیری بکشانند و خود را قطب مقابل تمام نهادها، ولایت فقیه و شورای نگهبان و… نشان دهند. بلکه میخواستند خود را اهل مصالحه که به وقت اش هم عقبنشینی میکنند و نمیخواهند درگیری به وجود بیاید معرفی کنند و نشان دهند به فکر یک نوع موازنه نرم قدرت هستند.
موازنه نرم به این معناست که وقتی از قدرت طرف مقابل مطلع باشید، سطح و درجه درگیری را تا درجه تحمل طرف مقابلتان میآورید و این مسئله خیلی مهم است که در موازنه نرم قدرت جایی هم برای شما باقی بماند.
آقای احمدینژاد در بازی میان جناحها چهرهای نشان میدهند که چهره خیلی افراطی نیست و در رابطه با آقای خامنهای هم گامهایی که قبلا برداشته و حرفهایی که قبلا زده بودند (به خصوص در شکستن چهره آقای خامنهای به این معنا که خامنهای را مجلس خبرگان انتخاب میکند با حدود هشتاد عضو که آنها هم همگی منتخب مردم نیستند در حالی که من به عنوان رئیسجمهور با مثلا بیش از بیست میلیون رای مردم انتخاب شدهام و مشروعیتم خیلی بیش از ایشان است) را دارند تعدیل می کنند. به نظر می رسد با این کاری که در استادیوم آزادی کردند هدفشان این است که یکی از کاندیداهای دولت بتواند از صافی شورای نگهبان عبور داده شود و تمام توان تبلیغات دولتی را بعد از آن به نفع خودشان به کار بگیرند.
حمله نکردن حزباللهیها
من فکر میکنم آنها از قبل ازاقدامات اولیه دولت باخبر بودند، به همین دلیل تمام این جریان را در سطحی ندیدند که با حمله حزبالله به آن بدان وزنهای بدهند. شاید برداشت این بوده که در اثر حمله حزبالله به این تجمع توجه عموم مردم به آن بیشتر میشود و آقای احمدینژاد در مقام مظلوم قرار میگیرند و وزن و وجهه بهتری پیدا میکنند. شاید هم افراد معقولتری در میان آنها پیدا شدهاند و فکر کردهاند که حمله نکردن از حمله کردن نفعش بیشتر است.
سایت ملی- مذهبی محلی برای بیان دیدگاه های گوناگون است.