اگر راهى كه رفتهاند واقعاً «بزرگراه» است چرا اين همه از باريكىِ «كوچه اختر» مى ترسند و هركس كه نامى از موسوى، كروبى و رهنورد مىبرد را از «اوين و كهريزك» مىترسانند و راهِ هر كسى كه در انتخابات آينده نگاهى به آن كوچه دارد را مسدود مىكنند؟
دو دسته رسانه در يك ماه اخير، خبر از ردصلاحيت خاتمى در انتخابات رياست جمهورى داده اند؛ نخست وبسايت ها و رسانههاى نزديك به آقاى مصباح يزدى و سپس رسانه هاى نزديك به نهادهاى نظامى-امنيتى، از جمله روزنامه كيهان كه سرانجام با ذوق و شوق در شماره ديروز خود اعلام كرد «خاتمى منصرف شد». اين همان روزنامه اى است كه ابتداى هفته جاری نوشته بود ردصلاحیت خاتمی “کمترین هزینه و دردسری برای جمهوری اسلامی” ندارد.
كيهان ٢٩ فروردين ماه گذشته هم در خبرهاى ويژه خود آورده بود: «خاتمى يقين دارد كه رد صلاحيت خواهد شد و به همين دليل هم نمي آيد». در همين روز، اين روزنامه، خشمگين از تأكيد على مطهرى بر ضرورت آمدن خاتمى نوشته بود: «مواضع متناقض علي مطهري در قضاوت هاي سياسي تمامي ندارد؛ با اين اوصاف منطقي است كه شوراي نگهبان برخورد يكساني با عناصر منحرف داشته باشد نه اينكه مانند برخي سياست بازان تازه از راه رسيده منش يك بام و دو هوا پيشه كند».
يك روز پيش تر هم در ٢٨ فروردين، با اشاره به مصاحبه محمد رضا خاتمى درباره قدرت اجتماعى اصلاح طلبان پرسيده بود: «مدعيان اصلاحات طي چند سال گذشته در هر انتخاباتي كه شركت كرده اند با بي اعتنايي مردم روبرو شده اند. ايشان از كدام قدرت اجتماعي حرف مي زند؟».
گذشته از انبوه مطالبى از اين دست، همين شواهد كافى است تا روشن شود علت ادعاى «بيدارى انقلابى» كه اين روزنامه گاه و بيگاه از آن دم مى زند چيست؟ پيداست آنچه موجب بيدارى اين جماعت شده، نه آگاهى و هوشيارى، بلكه كابوسى است كه نمى گذارد آرام بخوابند: كابوسِ آمدن خاتمى يا هاشمى.
بى جهت نيست كه “قاضي سراج” را گماشته اند تا اعلام كند: «نخستين جلسه دادگاه مهدي هاشمي بهرماني روز ١٥ ارديبهشت [دو روز مانده به ثبت نام نامزدها] با حضور متهم پرونده و نماينده دادستان در شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامي تهران برگزار مي شود” و او را معلق نگهداشته اند تا بگويد: «هنوز تصميمي درباره علني و يا غيرعلني بودن جلسه دادگاه نگرفته ام»؛ معلق نگهداشته اند تا ببينند براى انصراف هاشمى رفسنجانى چه تصميمى بايد بگيرند.
راستى اگر ردصلاحیت خاتمی “کمترین هزینه و دردسری برای جمهوری اسلامی” ندارد اين همه ترس و لرز براى چيست؟ اگر به قول روزنامه حسين شريعتمدارى «مدعيان اصلاحات طي چند سال گذشته در هر انتخاباتي كه شركت كرده اند با بي اعتنايي مردم روبرو شده اند»، اين همه تلاش براى مهار آنها، از فحاشى و اتهام تا برگزارى دادگاه مهدى هاشمى ٢ روز مانده به ثبت نام، براى چيست؟
نماينده ولى فقيه در كيهان، ديروز پس از آنكه حرفهاى احمدى نژاد را «بلوف، پوچ و بى پايه» خواند به او هشدار داد كه در «پايان اين بزرگراه با احتياط براند» اما نگفت اگر راهى كه رفته اند واقعاً «بزرگراه» است چرا اين همه از باريكىِ «كوچه اختر» مى ترسند و هركس كه نامى از موسوى، كروبى و رهنورد مى برد را از «اوين و كهريزك» مى ترسانند و راهِ هر كسى كه در انتخابات آينده نگاهى به آن كوچه دارد را مسدود مى كنند؟
والىِ جائر و رسانه هايش، با اتكا به تجربه سالها ادعا و فرار از پاسخگويى، گمان مى كردند اين بار هم مى توانند با شكستن همه كوزه هاى انباشته از بصيرت، بر سر دولت با بصيرت شان حافظه جمعى را استحاله كنند و مسئوليت به صدر نشاندنِ كسى كه «به نظرشان نزديكتر بود» را نپذيرند.
دقيقاً هشتاد روز پيش، روزنامه كيهان نيز در سرمقاله خود تلويحاً از ظهور كانديدايى خوشنام و گمنام خبر داده و تأكيد كرده بود «آنها كه از ماه ها و سال ها قبل قباي نامزدي بر تن كرده اند و ستاد و رسانه راه انداخته اند به جاي خود محترم! اما مي توان خدمتگزاراني را نيز رصد كرد كه اين قدر عجله نداشته و شايد در بادي امر اكراه داشته باشند وارد گود رقابت انتخاباتي شوند». شايد نويسندگان اين رپرتاژ آگهى، گمان نمى بردند اين قدر دشوار باشد كه شهدا و زندانيان مظلوم جنبش سبز از «خوشنام تا گمنام» شان، را چنان به فراموشى بسپارند كه بتوانند بى دردسر، احمدى نژاد ديگرى را اين بار با چاشنى «بدون ضعف هاى دولت پيشين» به مسند قدرت بنشانند و «زيارت عاشورا و دعاى امام زمان» را كه با سرانجامِ دولت احمدى نژاد، در جاده اى انحرافى به اجابت رسيده بود به حساب ديگرى واريز كنند.
چاه مسجد جمكران هر چند عميق هم كه باشد بى انتها نيست و روزى پر مى شود.
سرنوشت اين شطرنج را تنها شاه رقم نمى زند؛ شاهى كه مدتهاست از كابوس ايستادگى «در برابر اين صحنه آرايى خطرناك» نخوابيده است. هزار سربازِ ناخوانده، در اين چهار سال سواد خواندنِ دست شاه را آموخته اند و پايان بازى را رقم مى زنند؛ آنها دريافته اند كه انتخابات، آخر بازى نيست.
سایت ملی – مذهبی محلی برای بیان دیدگاههای گوناگون است.
