در پایان باید ذکر کرد دانشگاه آینه تمام قد جامعه ماست. اگر دانشگاه ما ، با نشلط و پرشور باشد ، جامعه ما نیز از رکود در می آید شاداب و سر زنده می شود.
بی شک یکی از عوامل شتاب دهنده به مسیر و توسعه علمی ، شور و نشاط دانشگاه هاست. مسیری که مقام رهبری همواره بر آن تاکید داشته اند و بر این باورند که دانشجو باید شور داشته باشد و دانشگاه باید ازرکود فاصله بگیرد :”….در دانشگاه شور و نشاط یک امر لازم است. دانشگاه دچار رکود ، دانشگاه خوبی نیست….محیط دانشگاه محیط جستجو کردن از نظرات درست است…نکته اساسی این است که دانشگاه باید به بررسی نیازهای کشور بپردازد. درباره مسائل سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی به بررسی و تحقیق بپردازد و همین عرصه بحث و بررسی ، شور و نشاط و تحرک به وجود می آورد.” توصیه رهبری به دانشجویان این است که پرداختن به مسائلی چون حماسه اقتصادی ، بیداری اسلامی ، اقتصاد مقاومتی و سبک زندگی موجب ایجاد شور و نشاط درمحیط های دانشگاهی می شود. به باور نگارنده این مطلب ، این سخن کاملا درست است ، چرا که هر چه محیط های دانشگاهی جذاب ، پر شور ، با جسارت ، عمیق و آرمانخواه باشد ، جامعه را پویا تر و سرزنده تر می کند و باعث می شود که جوان ها ودانشجویان ضمن بحث وبررسی پیرامون مهم ترین نیازهای کشور در سایه جدال علمی و فکری به بهترین دستاوردها و نسخه های عملی و علمی هم دست پیدا کنند. اما برای اینکه محیط دانشگاهی به چنین محیط پرشور و نشاط و مفیدی بدل گردد و از حالت رکود کنونی که یادآور نظامیه های دوران سلجوقی است خارج گردد چند کار باید صورت گیرد :
1- نخست آنکه فضای ” آزاد ” و ” آزادی ” در دانشگاه ها را شرط لازم برای رسیدن به مقصود بدانیم. باید بر این باور رسید که انتظارات دانشجو اگر در چارچوب قانون و بحق باشد باید برآورده شود و دانشجو برای رساندن حرف حق خود به گوش دیگران و از جمله مسئولان به شجاعت و جسارت نیازمند است و آزادی می تواند در تقویت این روحیه موثر افتد.
2- نقش دانشگاه و محیط های دانشگاهی به نظام مدیریتی کشور پر رنگ تر کنیم. به عبارتی دیگر اقداماتی انجام دهیم تا دانشجو از “درس خواندن ” لذت ببرد و دغدغه کار و…را پس از اتمام تحصیل نداشته باشد. به دانشجو باید این اطمینان را داد که اگر او خوب درس بخواند می تواند بر اساس شایستگی ها و توانایی هایش بدون تبعیض به دایره مدیران و تصمیم سازان کشور قدم بردارد
3- دیگر آنکه از تربیت دانشجوی دولتی و یا هرگونه تفکیک مبتنی بر خودی و غیر خودی در دانشگاه ها بپرهیزیم. فضای آزاد و بدون تبعیض و تمایز برای تقویت روحیه شور و نشاط در دانشگاهها بسیار ضروری است. انجمن های اسلامی همانقدر می تواند در ایجاد این شور و نشط موثر باشد که جامعه اسلامی می تواند. برگزاری با کیفیت کرسی های آزاد اندیشی نیز می تواند شور و نشاط را به فضای دانشگاهه بازگرداند.
در پایان باید ذکر کرد دانشگاه آینه تمام قد جامعه ماست. اگر دانشگاه ما ، با نشلط و پرشور باشد ، جامعه ما نیز از رکود در می آید شاداب و سر زنده می شود. امید که دانشچویان عزیز بتوانند به پشتوانه پشتیبانی مقام رهبری و تلاش و همت خود گام های محکمتری در مسیر توسعه و پیشرفت کشور بردارند.
سایت ملی – مذهبی محلی برای بیان دیدگاه های گوناگون است.
