ازاین رو می توان اینگونه پیش بینی کرد که آقای روحانی به دنبال دولت اقتدار گرای بورکراتیک است تا ازطریق این دولت هم جامعه مدنی و هم اعتراضات اجتماعی را مهار کند وهم بتواند از طریق رفع محدودیت های خارجی به جذب سرمایه های خارجی برای بهبود وضعیت اقتصادی بپردازد.
پیروزی آقای حسن روحانی در یازدهمین دوره ریاست جمهوری در شرایطی به وقوع پیوست که رژیم جمهوری اسلامی ایران با بحرانهای سیاسی،اجتماعی،اقتصادی وبین المللی دست به گریبان است .
روحانی برای برون رفت ازاین وضعیت نامطلوب موجود برنامه های کلان خود را به مجلس وافکار عمومی در میان گذاشت وبرای اجرا یی نمودن این برنامه ها و وعده های انتخاباتی خود کا بینه ای را به مجلس معرفی نموده است تا با کمک این کابینه بتواند برنامه های خود را پیش ببرد. بنا براین با یک نگاه اجمالی به ترکیب کابینه پیشنهادی آقای روحانی می توان به این امر پی برد که کا بینه اودووجهی است یعنی از یک طرف نیروهای امنیتی وازطرف دیگر نیروهای بورکراتیک درکا بینه او وجود دارند حال این پرسش پیش روی ما قرار می گیرد چرا آقای حسن روحانی چنین ترکیبی را برای کا بینه خود در نظر گرفته است؟
به نظر می رسد یکی از دلایل اصلی آقای روحانی برای انتخاب اعضای کا بینه پیشنهادی خود این بوده باشد که بتواند رژیم را از وضعیت بحرانی موجود نجات دهد. رژیم نیاز به ثبات ونظم وامنیت دارد از این رو کا بینه خود را بگونه ای انتخاب کرده که در راستای این استراتژی خود عمل نماید یعنی از طریق نیروهای امنیتی قصد دارد از اعتراضا ت اجتماعی جلوگیری به عمل آورد یا به عبارت دیگر آنها را کنترل نماید. نمونه بارز آن قراردادن آقای ربیعی که از چهره های شاخص امنیتی نظام است برای سمت وزارت کار و اموراجتماعی است تا اگر در این شرایط بد اقتصادی اعتراضا ت کارگری شکل بگیرد آقای ربیعی قطعا” بهتر از هرکس دیگر می تواندآن را کنترل کند یا به نوعی سرکوب نرم نمایید واز طرفی دیگر بخش بورکرات کا بینه بتواند با رفع محدویت های خارجی و جذب سرما یه های خارجی تا حدودی وضعیت اقتصادی کشور را سروسامان دهند.
ازاین رو می توان اینگونه پیش بینی کرد که آقای روحانی به دنبال دولت اقتدار گرای بورکراتیک است تا ازطریق این دولت هم جامعه مدنی و هم اعتراضات اجتماعی را مهار کند وهم بتواند از طریق رفع محدودیت های خارجی به جذب سرمایه های خارجی برای بهبود وضعیت اقتصادی بپردازد.
سایت ملی – مذهبی محلی برای بیان دیدگاه های گوناگون است.