دولت حدیبیه

بنام خدا

آنچه اتفاق افتاد شاید شباهتی با صلح حدیبیه داشته باشد که در ابتدا اینچنین می نمود که مسلمانان تحقیر شده اند ولی آرام آرام و با ژرف نگری پیامبر و یاری خداوند عزت مسلمین را بدنبال داشت .

در نگاه اول به هیئت وزیران معرفی شده ، شاید ایرادهایی بتوان وارد کرد و چشم انداز روشنی قابل تصویر نباشد ، خصوصا” در بعضی از وزارتخانه های محوری و مهم که افرادی افراطی و تندرو که قبل از انتخابات در کنار رقیبان آقای روحانی بودند ، ولی اگر ترکیب کلی دولت پیشنهادی را در نظر بگیریم و اوضاع و شرایط کنونی ایران را در ارتباط با سیاست خارجی اش و نیز وضعیت نابسامان داخلی اش هم از نظر اجتماعی و اخلاقی و هم از نظر اقتصادی  و بطور کلی بحرانهایی که با آن روبروست را در نظر بیاوریم شاید بتوان نمای بهتر و امیدوارکننده ای ترسیم کرد .

آنچه اتفاق افتاد شاید شباهتی با صلح حدیبیه داشته باشد که در ابتدا اینچنین می نمود که مسلمانان تحقیر شده اند ولی آرام آرام و با ژرف نگری پیامبر و یاری خداوند عزت مسلمین را بدنبال داشت . با نگاهی به آن قرارداد ” حدیبیه ” بطور بسیار مختصر که از زبان دکتر شریعتی نقل میشود به کنه قضییه بهتر پی می بریم .

” …. پیغمبر با لحن مطمئن و مهربانی گفت : من بنده خدا و رسول اویم ، من فرمان او را خلاف نکرده ام و او مرا ضایع نخواهد کرد .

اصحاب بشدت خشمگین بودند و خشم و ناخشنودی خود را نمی توانستند پنهان کنند . اکنون هنگام آنست که شرایط مورد اتفاق بر روی کاغذ آید ، پیغمبر علی را فرا خواند تا قرار داد را بنویسد : بنویس ! بسم الله الرحمن الرحیم ، سهیل ” نماینده قریش ” که از ملایمت پیامبر سخت گستاخ شده بود و مطمئن بود که هر چه را بخواهد به آسانی میتواند تحمیل کند ، اعتراض کرد و به علی : نگهدار ، من این را نمی شناسم ، بنویس : باسمک اللهم . پیغمبر گفت : بنویس : باسمک اللهم . علی نوشت . پیغمبر گفت بنویس : ” این است آنچه بر آن صلح کرد محمد رسول خدا …. ” سهیل باز اعتراض کرد : نگهدار ، من اگر شهادت بدهم که تو رسول خدایی ، دیگر با تو جنگ نمی کردم . اسم خودت و اسم پدرت را بنویس ، پیغمبر به علی رو کرد که بنویس : این است آنچه بر آن صلح کرد محمد پسر عبدالله با سهیل بن عمرو که جنگ را ده سال در میان مردم تعطیل کنند تا در این مدت ، مردم در امان باشند …. و اینکه از قریش هر کسی ، بی اجازه ولی خویش بسوی محمد آمد او را به قریش باز گردانند و از کسانیکه با محمدند ، هر که بسوی قریش آمد او را به وی باز نگردانند ….. و اینکه هر کسی دوست بدارد که به پیمان و پیوند محمد در آید و هر کسی دوست بدارد به پیمان و پیوند قریش در آید ……. “

این قرارداد بر مسلمانان گران آمد و نارضائی و خشم خود را ابراز میداشتند . پیامبر به عمره نشست و چند روزی در حدیبیه ماندند و بازگشتند و در راه بازگشت وحی آمد که ” انا فتحنا لک فتحا” مبینا

پس از این و بتدریج خداوند راههای گشایش و پیروزی را بر مسلمانان هموار کرد و قرار داد حدیبیه اسلام را قدرتی رسمی و قانونی اعلام کرد و پیامبر رسالت جهانی خویش را از مرزهای عرب فراتر برد و بر همه مردم جهان عرضه کرد و به سران جهان نامه نوشت .

پس از ده سال پیامبر و مسلمین با سپاه عظیمی در عین عزت و قدرت و با صلابت و پیروزی به مکه وارد شدند و در آنجا علنا” و عملا” بتهای مشرکین که در کعبه جا سازی شده بودند ، به دست علی و به فرمان پیامبر در هم شکسته شدند و ابوسفیان و یارانش نه تنها نتوانستند کوچکترین اعتراضی کنند که از ترس در پستوهای خانه هایشان پنهان شدند و اینچنین مسلمین متوجه شدند که آن قرارداد عزت و سربلندی برایشان بدنبال داشت .

اکنون اگر با قیاسی ( بدور از مناقشه ) به کابینه پیشنهادی آقای روحانی نظری بیندازیم و تمامیت خواهی را از خود دور کنیم میتوان به افق پیش رو امیدوار بود و اطمینان داشت که با همکاری و همیاری با این دولت آرام آرام موفقیت حاصل خواهد شد .

در مورد کابینه آقای روحانی بهتر است بدور از مسائل احساسی به نوع بنیش و گرایش سیاسی آقای روحانی و نیز واقعییات جامعه نظر بدهیم ، روز گذشته پس از قرائت نام وزیران پیشنهادی ، بعضی از جریانات و افرادی که در آراء آقای روحانی موثر بودند از حضور چند وزیر در وزارتخانه های حساس ابراز نگرانی کردند و حق هم داشتند ، شاید آقای روحانی میتوانست با معرفی افراد دیگری که حساسیت روی آنها کمتر است ، نگاه رای دهندگان به خود که اکثریت جامعه هستند را خوشبینانه تر نماید . ولی واقعیت این است که آقای روحانی چنانکه بارها اعلام کرده اند و رهبر اصلاحات هم بیان نموده اند فردی میانه رو است که در این انتخابات برای کسب آرای بیشتر و رسیدن به ریاست جمهوری و برچیدن بساط » دروغ و تزویر » و برقراری » دولت راستگویان » ، متمایل به اصلاح طلبان شدند و این در حالی است که جمعی از اصولگرایان هم با وی همراه شدند و آقای هاشمی و میانه روهای معتدل هم با جدیت از وی حمایت کردند . در این میان باید به این نکته هم توجه داشت که وی اکنون رئیس جمهور همه ی مردم ایران است حتی رئیس جمهور افرادی مانند شریعتمداری ، مصباح ، حسینیان ، رسائی ، طائب ، و …… تا برسد به احمدی نژاد ، لذا در کلیت قضیه و با رایزنی هایی که با آقایان خاتمی و هاشمی و سید حسن داشته است و نیز لحاظ نظر رهبری و برای تعامل با مجلسی که اکثریت راه یافتگانش هنوز منش و گرایش احمدی نژادی دارند و قائل به حق مردم نیستند و از توطئه دست بر نخواهند داشت و …. و برای دوری از تنش و بحران چه در سیاست خارجی و چه داخلی ، و اساسی ترین خواست مردم در دوره کنونی که بهبود وضع معیشت و بازسازی اقتصادی است ، تصمیم عقلائی گرفته شده است و این کابینه میتواند موفق شود ولی باید نظارت آقای روحانی بر بخشهایی که شاید تنش زا باشند بیشتر باشد .

اینجاست که با این تحلیل مایلم این دولت را به دولت حدیبیه بنامم و بدیهی است نقد بر این مقال بسیار است و منتظر نظرات و انتقادات اندیشمندان هستم تا از راه عقلی انها راه حقیقت را در یابم و به خود حق پنداری آلوده نگردم .

علیرضا کفایی

14/5/92 گچساران

http://poletic.blogfa.com/post/179

http://kafaeealireza.wordpress.com/2013/08/05/%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%AD%D8%AF%DB%8C%D8%A8%DB%8C%D9%87/

سایت ملی – مذهبی محلی برای بیان دیدگاه های گوناگون است.

مطالب مرتبط

جمال الطاهر محقق و متخصص رسانه‌ای تونسی در مونترال، کانادا:مترجم علی سرداری

در تاریخ تونس، یک پارادوکس دردناک تکرار می‌شود: بسیاری از چهره‌هایی که زندگی، اندیشه و مبارزه خود را وقف کشور کردند، در نهایت به انزوا، بدنامی، تبعید، زندان و گاهی حتی مرگ دچار شدند، پیش از آنکه بعدها به‌عنوان بخشی از وجدان ملی دوباره کشف شوند.

عصام نعمان:مترجم علی سرداری

آیا پس از همه اقداماتی که اسرائیل و آمریکا علیه لبنانی‌ها، فلسطینی‌ها و ایران انجام داده‌اند و همچنان ادامه می‌دهند، رواست که رؤسای جمهور عون و سلام به ایران حمله کنند، گویی می‌خواهند حمایت بی‌قید و شرط آن از لبنان را رد کنند؟ در حالی که ایران شرط پایان جنگ را تعهد جدی اسرائیل به توقف تجاوز و عقب‌نشینی از اراضی اشغالی لبنان می‌داند.

نوران بدیع – مترجم: علی سرداری

عبدالجواد یاسین، مانند بسیاری از متفکران منتقد، با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شده است. در حالی که روشنفکران بسیاری از او حمایت می‌کنند، جریان‌های سنت‌گرا او را متهم به چالش‌کشیدن اصول اساسی اسلام می‌دانند. این تقابل میان قدیم و جدید، میان فقه سنتی و تفسیرهای مدرن، یاسین را به چهره‌ای محوری در بحث آینده اسلام تبدیل کرده است.