سه‌شنبه 6th آگوست 2013 , ساعت: 12:08کد مطلب : 48892 نسخه قابل چاپ
نگاهی به کابینه دکتر روحانی

وفای به عهد با سه نقطه ضعف

 آقای روحانی با  انتخاب پورمحمدی این خطر را به وجود آورده که لابی جنگ طلب اسراییلی و متحدانش، برعلیه برگ‌های برنده ایران و ایرانی‌ها؛ برای اینکه بهانه‌گیری کند احتمالا از این واقعیت یعنی متهم بودن مصطفی پورمحمدی به جنایت استفاده کند و وی را در لیست تحریم ها قرار دهد.

وقتی به ترکیب کابینه آقای روحانی نگاه ‌کنیم و اسامی را از زیر نظر بگذرانیم مشاهده می‌کنیم که کابینه‌ای ائتلافی است. از این منظر که در کابینه آقای روحانی، می‌توان تقسیم‌بندی اصول‌گرایان، اصلاح طلب‌ها و اعتدال‌گرایان یا کارگزاران را مشاهده کرد. این کابینه متشکل از سه جریان فکری که در صحنه سیاسی امروز ایران وجود دارند با قول هایی که آقای روحانی داده تنافری ندارد. ایشان از قبل قول داده بود که از نیروهای مختلف استفاده کند.اکثریت نیروهایی که از آنها استفاده شده هم از نیروهایی هستند که تجربه و پشتوانه کاری دارند. در واقع ده، دوازده نفر از این هجده نفر پست های وزارت، معاونت وزیر و مدیرکلی در دوره های مختلف را داشته‌اند.

روی هم رفته وزن نیروهای معتدل کابینه نیزبیشتر از بقیه نیروهاست. در کابینه کوشش شده نیروهای افراطی وجود نداشته باشند. باز به این وجه از کابینه وقتی نگاه کنیم می بینیم آقای روحانی به قولی که داده بود یعنی عدم به کارگیری نیروهای افراطی عمل کرده است.

البته در کابینه نیروهایی مثل وزیر اطلاعات، آقای علوی را می بینیم که ایشان پیشینه چندانی ندارد که بتوانیم بگوییم ایشان چه تجربه‌ای در این وزارت کلیدی دارند. ضمن اینکه در گذشته در وزارت اطلاعات، آقای ری‌شهری که آدمی حوزوی است می‌‌آید در این پست و خیلی تند برخورد می‌کند. آقای یونسی که خود قبلا رئیس دادگاه انقلاب ارتش بوده وقتی در دوران دیگری به وزارت اطلاعات می آید به گونه ای دیگر عمل می کند. بدین ترتیب شخصیت افراد جدا از چهارچوب مشخصی که برای وزیر اطلاعات وجود دارد نیز خود مستقلا عمل می کند.

اما نقاطی که به نظر من در کابینه دکتر روحانی جزء نقاط تاریک است سه نقطه است:

اولین نقطه تاریک، عدم حضور وزیر زن در کابینه است.

علیرغم اینکه در سخنرانی آقای روحانی در مجلس، این نکته را که بیان کردند که نگاه به بالا بردن منزلت زنان جامعه و کوشش در راه برابری حقوقی آنها دارند، می بینیم در کابینه ایشان حتی یک زن جایگاهی ندارد. در حالی که در کابینه دولت قبلی آقای احمدی‌نژاد از وزرای زن هم استفاده شده بود. متاسفانه این کار در دولت آقای روحانی صورت نگرفت. به طور قطع این نقطه ضعفی است که باید در کابینه دکتر روحانی بایستی مورد نقد قرار گیرد.

نقطه دیگری که در کابینه آقای روحانی به عنوان نقطه ای ناروشن مطرح است حضور آقای رحمانی فضلی است. علیرغم اینکه در اخبار آمده بود که در دیداری که ایشان با آقایان خاتمی و هاشمی و حسن خمینی داشت علی الظاهر به نظر می رسد انتخاب وی منتفی و تمام شده است، اما ایشان آقای رحمانی فضلی را به عنوان وزیر کشور در وزارتخانه‌ای کلیدی به کار گرفته است.

ایشان کسی است که همیشه در کنار آقای لاریجانی در صدا و سیما مسئول سیاسی صدا و سیما بوده و در برنامه هویت نقش اساسی داشته است. حضور ایشان یک نقطه تاریک در کابینه آقای روحانی است.

اما تاریک ترین نقطه در کابینه آقای روحانی، حضور مصطفی پورمحمدی است. آقای روحانی خود را به عنوان یک دولت معتدل که قرار است تدبیر و امید را به جامعه ایران بیاورد معرفی کرد.

من به عنوان کسی که در طول کمپین آقای روحانی یکی از حامیان ایشان بودم و هنوز هم به طور قطع حامی ایشان هستم و قبل از حضور آقای روحانی هم به نظرم می‌آمد ایشان یکی ازمعدود امکان‌هایی است که می‌شود در مقابل اقتدارگرایی در انتخابات به ایشان تکیه کرد؛ وقتی می بینم که مصطفی پورمحمدی به عنوان کسی که پرونده بسیار تاریکی در جامعه مدنی ایران دارد مورد استفاده قرار گرفته برایم سوالات زیادی به وجود می آید.

اگر کسی سوال کند چرا در درون کابینه آقای روحانی از آقای فضلی استفاده شود ممکن است این پاسخ داده شود که آقای روحانی می خواسته کابینه اش ائتلافی باشد. ولی مصطفی پورمحمدی کسی است که به دلیل حضورش در گروه سه نفره بررسی پرونده های زندانیان سیاسی در سال ۶۷ ، که بررسی آن پرونده ها حداقل‌ ۳۸۰۰ اعدامی داشته چهره ای است که مورد نفرت بخش عظیمی از جامعه ایران است. وی متهم به جنایت است. این چیزی نیست که فقط مخالفین جمهوری اسلامی بگویند. حضور مصطفی پورمحمدی در آن گروه توسط شخصیتی مثل آیت‌الله منتظری تایید شده است.

مصطفی پورمحمدی علاوه بر اینکه در آن گروه مرگ بوده در پرونده قتل‌های زنجیره‌ای هم یکی از کسانی بود که این شک وجود داشت که در برنامه‌ریزی آن قتل‌ها دخالت داشته است. اتفاقا خود آقای علی ربیعی که الان به عنوان وزیر کار در این کابینه معرفی شده است آنجا مسئول پیگیری این پرونده بود. این دو نفر هم به ظاهر با هم درگیری‌های زیادی داشتند. امروز آقای روحانی با به کار گیری آقای مصطفی پورمحمدی عملا کوشش ایرانی‌هایی که در خارج از کشور می خواهند در رابطه با تحریم، جنگ به نفع ایران لابی کنند را دچار مشکل می کند و دستشان را می بندد.

امروز آقای روحانی با این انتخاب این خطر را به وجود آورده که لابی جنگ طلب اسراییلی و متحدانش، برعلیه برگ‌های برنده ایران و ایرانی‌ها؛ برای اینکه بهانه‌گیری کند احتمالا بیاید از این واقعیت یعنی متهم بودن مصطفی پورمحمدی به جنایت استفاده کند و وی را در لیست تحریم ها قرار دهد.

نتیجه

به نظر می رسد کابینه دکتر روحانی کابینه ای است که در کل با قول‌های انتخاباتی او همخوانی دارد اما می توانست بهتر از این باشد. نبودن زن‌ها، به کار نگرفتن توانمندی نیروهایی مثل آقای یونسی و نظایر آن (که بعضا شاید با مخالفت هم روبرو نبودند) را باید مد نظر گرفت ولی حضور فردی مثل مصطفی پورمحمدی به طور قطع از نقاط دردآور و تلخ کابینه آقای دکتر روحانی است.

 سایت ملی – مذهبی محلی برای بیان دیدگاه های گوناگون است.


حوزه :
  1. ali manly

    شایدهم مصطفی پورمحمدی نفوذی دربار(بیت رهبری) است و لازم است او را بعنوان واکسن ضد افراط گری نگه داشت شاید هم روحانی فکر میکند بگذار دیگران در آینده نزدیک و ناسازگاری ایشان را تخطیه کنند هر چند که روحانی ریسک بزرگی میکند. با احترام

  2. محمد

    یکی نکته ای را که باید مد نظر داشت اینست که اولا طبق قانون وزیر دادگستری به پیشنهاد رییس قوه قضاییه و با تایید رییس جمهور به عنوان وزیر پیشنهاد می شود و میدانیم طبق اخبار شخصی را که رییس قوه قضاییه پیشنهاد کرد فقط آقای پور محمدی بود نه کس دیگر پس رییس جمهور گزینه دیگری نداشت ثانیا باید بدانیم وزیر دادگستری تقریبا در کابینه یک وزیر و پست تشریفاتی است و به قول آقای سید مجتبی واحدی به مانند نامه بر از سوی قوه قضاییه به دولت عمل می کند و اینکه برخی شاید فکر کنند اگر یک شخص اصلاح طلب معتقد به آزادی بیان مثلا در این پست قرار گیرد حتما باعث آزادی زندانیان سیاسی می شود خیالی واهی بیش نیست و عاقلانه نیست که رییس جمهور بخواهد به خاطر یک پست تشریفاتی که آن هم انتخابش طبق قانون کاملا دست رییس جمهور نیست با رییس قوه قضاییه از همین ابتدا درگیر شود یا مثلا بخواهد چانه زنی کند اصلا صحیح نیست چرا که اگر زمانی بخواهد با این قوا وارد مذاکره شود بهتر است در مورد مسایلی مهمتر مثل آزادی زندانیان سیاسی و آزادی رهبران جنبش سبز وارد گفتگو و چانه زنی شود نه اینکه بخاطر مساله کم ارزش بخواهد از همین ابتدا ساز مخالف با حاکمیت زند و با اینکارش باعث شود بعدا نتواند در مورد مسایلی مهمتر مثل آزادی زندانیان سیاسی وارد چانه زنی با حاکمیت شودپس با این دو مقدمه باید عرض کنم این که برخی در گوشه و کنار بخاطر انتخاب مصطفی پور محمدی که طبق قانون هم دست رییس جمهور نیست جنجال براه انداخته و می گویند این دولت هم چنین افرادی بعنوان کابینه معرفی کرده و با این کار کل کابینه را بکوبند این صحیح نیست. در حالیکه مثلا با وجود اینکه وزیر اطلاعات می دانیم باید با نطر رهبر انتخاب شود و حتما باید از روحانیونی باشد که سابقه کار در نهادهای امنیتی یا قضایی و … داشته باشد با این وجود ایشان کسی را به مجلس معرفی کرده که بر خلاف وزیر اطلاعات دولت دهم که حتی آقای هاشمی را از اهالی فتنه می دانست و واصلاح طلبان را شاید عوامل دشمن و .. . وزیر معرفی شده که آقای علوی است در یکی دو مصاحبه که با روزنامه خورشید و برخی دیگر از رسانه ها کرده اطلاح طلبان واصولگرایان را همه فرزندان انقلاب دانسته و در مورد رد صلاحیت آقای هاشمی گفته شورای نگهبان کسی را رد صلاحیت کرده که صلاحیتش از همه ی افراد تایید صلاحیت شده بیشتر بود . یعنی ایشان سعی کرده حتی در مورد وزارت اطلاعات که باید با نطر رهبر انتخاب شود یک چنین فردی بااین دید مثبت بگذارد.

مخاطبان محترم، سایت ملی-مذهبی از دریافت نظرات سازنده شما برای بهبود کیفیت مطالب استقبال می کند. انتقادهای شما و راهکارهایتان می تواند تحریریه سایت را در افزایش کیفیت مطالب کمک کند.

این سایت از نظر هویتی ملی-مذهبی ، اما از نظر حقوقی مستقل است.