یکشنبه 19th ژانویه 2020 , ساعت: 01:01کد مطلب : 115741 نسخه قابل چاپ
حمیدرضا عابدیان

نه به جنگ” یا “نه به استبداد” ؟

 

 

عقل سلیم، هم به جنگ نه می گوید، هم به استبداد. نه کسانی که شعار “نه به جنگ” را به عنوان شعار محوری خود انتخاب کرده اند، از فهم نتایج مخرب استبداد عاجزند و نه کسانی که شعار “نه به استبداد” را برگزیده اند، از درک مصائب جنگ، ناتوان.

مسأله، اختلاف نظر در مورد امکان بروز جنگ و درگیری در آینده ی نزدیک است. احتمالا کسانی که “نه به استبداد” را شعار کانونی خود قرار داده اند، وقوع یک جنگ تمام عیار در آینده ی نزدیک را ضعیف ارزیابی می کنند. درست برخلاف کسانی که فکر می کنند شبح جنگ بر کشور سایه انداخته است.

گروه اخیر معتقد است که چنین جنگی درصورت شعله ورشدن به اسقاط ایران می انجامد.به عبارت دیگر، پیش شرط تحقق ایران دموکراتیک، بقای ایران است که در صورت جنگ، با خطر جدی مواجه خواهد بود.

مضاف بر آن، هر شعار سیاسی برای به بار نشستن، می باید از ظرفیت بسیج کنندگی و تولید قدرت در جامعه ی مدنی برخوردار باشد. تشییع بشکوه پیکر سردار سلیمانی و همراهان او نشان داد که جامعه ی ایرانی، خطر جنگ را جدی دانسته و کماکان، دلمشغول “امنیت” است. همچنین فاجعه ی شلیک به هواپیمای مسافربری اوکراین، خطرات ورود به یک جنگ ویرانگر را بیش از هر زمان دیگری پیش چشم ایرانیان آشکار کرد.

هوشیاری نیروهای سیاسی، استفاده از این ظرفیت عظیم برای مقابله با خطری ست که ایران را تهدید می کند. راه اندازی یک جنبش ضد جنگ در ایران، اولا می تواند جنبش های اخیر ایران را در پیوند با جنبش های ضدجنگ در سایر نقاط جهان قرار داده و از این زاویه، آن را به افکار عمومی دنیا بشناساند و از طرف دیگر، به مانعی در جهت تثبیت اقتدارگرایی در داخل بدل شود که می رود تا با تصرف نهادهای انتخابی، جامعه ی مدنی را بیش از گذشته در تنگنا قرار دهد.

 


حوزه :
برچسب ها :

مخاطبان محترم، سایت ملی-مذهبی از دریافت نظرات سازنده شما برای بهبود کیفیت مطالب استقبال می کند. انتقادهای شما و راهکارهایتان می تواند تحریریه سایت را در افزایش کیفیت مطالب کمک کند.

این سایت از نظر هویتی ملی-مذهبی ، اما از نظر حقوقی مستقل است.