جمعه 15th دسامبر 2017 , ساعت: 05:12کد مطلب : 106298 نسخه قابل چاپ

منجی خود ما هستیم نه روحانی

✅چرا باید از رای دادن به روحانی پشیمان باشم؟ مگر انتخابی دیگر هم بوده است که حسرت آنرا بخوریم. نظارت استصوابی ما را بین انتخاب روحانی و رئیسی مخیّر کرده بود.همین الان هم به عقب برگردم انتخابم روحانی است.حسرت برای زمانی است که گزینه ای کارآمدتر داشته ایم و صرفنظر کرده ایم.
✅راه دیگر انفعال یا تحریم بود که تبعات این تحریم از ۸۴ تا ۹۲ مشخص بود. محافظه کاران کشور را تا مرز سقوط کشاندند. تحریم های فلج کننده را به خاطر بی کفایتی دستگاه سیاست خارجی تحمل کردیم. اگر دوره خاتمی دوره توسعه جامعه مدنی بود ،دوره احمدی نژاد سرکوب نهادهای مدنی بود. اگر به گفتگوهای سری “نیکلاس برنز” معاون وقت وزیر امور خارجه آمریکا و مسئولان امنیتی اسرائیل توجه کنید تا قبل از سال ۹۲ چهار محور از پنج محور راهبردی اسرائیل علیه ایران عملی شده بود. آخرین محور تجزیه ایران بود یا حمله نظامی . اگر به اصرار عربستان و اسرائیل به دولت اوباما برای حمله به تاسیسات اتمی ایران هم توجه شود خطر حمله نظامی جدی بوده است و اینکه می گویند خطر حمله لاف بوده فاقد مبناست.
✅در سال ۹۲ خیلی از ما که به روحانی رای دادیم خواستار بهبود وضعیت اقتصاد و رهایی از سیاست خارجی تهاجمی بودیم.در واقع ما روحانی را برای جلوگیری از فاجعه ای بزرگتر انتخاب کردیم.روحانی در دور نخست در بهبود وضعیت موفق بود . هم تورم مهار شد و هم برجام به ثمر نشست. اما در دوم ریاست جمهوری شعارها و سخنانی بر زبان آورد که چندان باروحیه اش سازگار نبود. این شعارها را در جریان جنبش سبز از زبان موسوی و کروبی بیان شده بودند . او به صراحت از سپاه خواست به پادگان برگردد و دست از گلوی سیاست و اقتصاد بردارد. جریان محافظه کار را با طرح مطالباتی که در عرصه عمومی ایران جدی و زنده هستند به چالش کشید . اما نه تیم همراه وی، نه توان و ظرفیت تحقق این مطالبات و پیگریشان را دارد و نه روحانی دوست داشت تا این حد پیش برود. روحانی از روی اضطرار در برابر حمایت های سنگین برخی نهادهای نظامی و اقتصادی از رئیسی تلاش کرد طبقه حامی اصلاحات و جنبش سبز را به تحرّک وادار کند. در نهایت هم موفق شد.نیامدن رئیسی انگیزه خوبی برای فعالیت دو چندان حامیان اصلاحات و سبزها در حمایت از روحانی بود همچنانکه نابودی مثلث جنتی مصباح و یزدی و نه به پایدارچیها در انتخابات ۹۴ تهران آنها را به سوی صندوق انتخابات کشانده بود.
✅رای به روحانی پشیمانی ندارد. بستگی دارد از چه زاویه ای رای داده باشید. رایی که برای جلوگیری از فاجعه سقوط کشور بود همچنان اعتبارش باقی است. منتقدان رای دادن به روحانی بگویند در سال ۹۶ چه جایگزینی پیش روی مردم بود؟ اگر قرار بود از روحانی حمایت نشود قصه ۸۴ تکرار می شد و فضای تنفس از امروز هم بدتر میشد.
ما با روحانی قرارداد بسته ایم برای تحقق برخی از مطالباتمان. بر اساس این قرارداد اجتماعی باید روحانی را مستمر نقد کرد. پایتان را در عرصه عمومی محکم بکوبید و از منظر شهروند منتقد و پرسشگر روحانی و کابینه اش را به چالش بکشید . اما پشیمانی از رای دادن جز نمایش گونه ای از انفعال چه فایده ای دارد؟
✅نه روحانی قرار بوده منجی ما باشد نه نسبت به تیپ او توهم داریم نه نسبت به پیچیدگی عرصه سیاسی کشور ناآگاهیم. منجی واقعی ما “خود” ماهستیم. حضور مستمر در عرصه عمومی، نقد مستمر دولت و دیگر ارکان قدرت که در دست محافظه کاران است، تقویت جمع ها و تشکلهایمان، زنده نگاه داشتن روح مطالبه گری و تاکید مان بر مبارزه با فساد رمز پیرزی ماست حتی در سخت ترین شرایط.
✅در نقد روحانی تعارف نباید داشت.توجیه عملکرد دولت بدترین نسخه برای حل مشکل است. از سهم محافظه کاران در نابسامانی کشور هم نباید غافل بود. بیشتر از هر چیز باید به توان اجتماعی خودمان تکیه کنیم. وقتی عرصه عمومی را با کنش مان رها نکنیم همه از روحانی تا سایر مسئولان از قدرت مردم حساب خواهند برد. به انفعال تن ندهیم ، به توجیه و سکوت تن ندهیم و قوای اجتماعی مان و حضور موثرمان را در عرصه عمومی تقویت کنیم. کلید پیروزی در توانایی خود ماست نه در پشیمانی و انفعال .


حوزه :

مخاطبان محترم، سایت ملی-مذهبی از دریافت نظرات سازنده شما برای بهبود کیفیت مطالب استقبال می کند. انتقادهای شما و راهکارهایتان می تواند تحریریه سایت را در افزایش کیفیت مطالب کمک کند.

این سایت از نظر هویتی ملی-مذهبی ، اما از نظر حقوقی مستقل است.