پنج‌شنبه 28th نوامبر 2019 , ساعت: 10:11کد مطلب : 115200 نسخه قابل چاپ
عبدالحی زلوم

سرنگونی رژیم نیاز به یک نظام جایگزین دارد

“مردم می‌خواهند رژیم را سرنگون کنند.” سرنگونی رژیم نیاز به یک نظام جایگزین دارد، در غیر این صورت جز فروپاشی جایگزین دیگری در میان نخواهد بود. اکنون سرقت جنبش‌ها به یکی ازعلوم عصر جدید تبدیل شده است، از جانب دیگر دزدیدن جنبش‌ها منجر به مسیری  خواهد شد که پایانش را کسی نمی داند.

اکنون لبنان در حال سوختن و در آستانه ورشکستگی قرار گرفته است. در چنین وضعیتی نخست وزیر آن ۱۶ میلیون دلار به یک مانکن پرداخت کرد. او امیرالمؤمنین اهل سنت و جماعت در لبنان است. اما در مصر، رئیس جمهوری اقدام به ساختن کاخ‌ها کرده است در حالی‌که میلیون‌ها انسان از زباله‌دانی  غذا می‌خورند و در قبرها می‌خوابند. در عراق نیز رودخانه‌ها و دریاهایی از نفت موجود است که درآمد آن در روز به پیش از ۳۰۰ میلیون دلارمی‌رسد، با این وصف در عراق نه آبی و نه برقی در کار است.

این است حال و روز مردم در جهان عرب که هر روز آنها از مسیر درست دورتر می‌شوند. نظام رسمی عربی به پایان خود رسیده است و دولت آن قادر به ارائه حداقلی از شرایط لازم زندگی مناسب برای شهروندان خود نیست. انحطاط سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و اخلاقی از هر نظر به پایان زندگی خود رسیده است. اکنون این پرسش مطرح است که آیا مردم این کشورها حق ندارند خواهان “سرنگونی این رژیم‌ها” باشند؟

‏برای موفقیت هرانقلابی به سه عنصر اساسی و مرتبط به هم نیاز داریم:

نخست: حضور یک رهبری آگاه و قوی.

دوم: آن رهبر دقیقاً بداند چه می‌خواهد.

سوم: برای شناخت راه رسیدن به آن هدف، نیاز به یک سازماندهی است تا بتواند توده‌ها را هدایت کند. این همان چیزی است که کارل مارکس گفت و تاریخ نیز پیش از او گفته و پس از او نیز خواهد گفت.

‏اما اگر مردم بدون راهنمایی و بدون تکمیل این شرایط قیام کنند، انتفاضه به‌طور آسان در خدمت دشمنان آن قرار خواهد گرفت که ازرهبری، سازماندهی و امکانات لازم بر خوردار است.

‏نیروی ضد انقلابی در همه مناطق حضور دارد، در ضمن آنها از طریق ستون پنجم که از تیم‌های غیردولتی شکل گرفته‌اند و توسط سازمان‌های جاسوسی خارجی پشتیبانی می‌شوند، همان‌ها که به ستون پنجم آموزش، مقررات، امکانات و پول می‌دهند. در صورتی‌که مخالفان آنها از چنین موقعیتی برخوردار نیستند. ضد انقلاب اتاق عملیاتش کاملاً مخفی است و معماران‌شان قیام و آنها را هر لحظه هدایت کرده و با شعارهایی که می‌خواهند قیام را به آشوب تبدیل می‌کنند. در ضمن ضد انقلاب توده‌ها را به جایی می‌برد که خود آنها چنین مسیری را قبول ندارند. نمونه‌های زیادی از این نوع در بهار عربی دیده می‌شود.

در لبنان مردم می‌خواهند کدام رژیم را سرنگون کنند؟ آیا سرنگونی نظام (طائفه‌ای) سهمیه‌بندی شده که اساسش فساد سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و اخلاقی در لبنان است ضروری دارد که استعمار تلاش می‌کند درصورت امکان (نظام طائفه‌ای) را به همه جا تعمیم دهد، همانگونه که در عراق و سوریه همین شیوه را پیش برد؟

آیا لازم است خانواده حریری را به پایین کشید که در ۳۰ سال گذشته بر اساس نمایندگی از دیگران بر لبنان حاکم هستند و بدهی‌های لبنان را به ارقام نجومی نزدیک به ۱۰۰ میلیارد دلار رسانده‌اند؟ اکنون  این پرسش مطرح است که چگونه لبنان در آستانه فروپاشی قرار گرفته است؟ طبق گفته‌های اخیر مطبوعات سوئیس، ۱۰۰ فاسد در لبنان بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار در بانک‌های خارجی سپرده دارند. پس چگونه کسری مالی و بدهی در نتیجه واردات سوخت ایجاد می‌شود. در حالی‌که درآب‌های دریای لبنان میلیاردها بشکه نفت و تریلیون مکعب بنزین معلق مانده است. به تازگی رژیم صهیونیستی از همین نفت ۲۵ میلیارد دلار به دو کشور عربی فروخته است؟ لبنان فقیر نیست، ورشکسته نیست، اما از نظر اقتصادی فقیر شده است تا  از نظرسیاسی زانو بزند.

‏در لبنان آن چیزی که دارد اتفاق می‌افتد، می‌تواند یکی از دو جهت را در پیش گیرد:

نخست اینکه انتفاضه همراه با رهبری ملی واقعی و بدون هیچگونه وابستگی به خارجی باشد. در ضمن او دقیقاً بداند چه می‌خواهد و از سوی دیگر در زمینه‌سازی و تهیه امکانات برای رسیدن به آن مقصد از طریق توده‌های مردم تأکید نماید. انتفاضه هنگامی به انقلاب تبدیل می‌شود که بتواند به اهداف مورد نظر خود برسد. رویکرد دیگر این است که این مسیر توسط دشمنان لبنان، جهان عرب و بشریت برنامه‌ریزی شده تا لبنان را وارد جنگ داخلی کرده و دولت را ساقط کنند و دیگر بار لبنانی‌ها توان تشکیل دولت را نداشته باشند. در چنین وضعیتی حزب‌الله مجبور می‌شود وارد خیابان‌ها شود و اعمال و وظایف دولت را به عهده گیرد. از جانب دیگر حزب‌الله برای جلوگیری از فروریزی دولت بسیار سخت در تلاش است تا از این روند جلوگیری کند، و در  چنین وضعیتی حزب‌الله به‌جای مقاومت، در پیچیدگی‌های سیاست و اقتصاد محلی که جایگزین مقاومت و مقابله با موجودیت رژیم صهیونیستی است مشغول خواهد شد. از سوی دیگر این روند، بهار عربی جدیدی را به سبک تکفیری در سوریه شکل خواهد داد. این سناریویی است که به سرنگونی رژیم‌ها بدون جایگزین دعوت می‌کنند، یعنی اینکه خیزش‌ها را به حوزه آشوب‌های غیر متعارف و مخرب منتقل کنند. این همان چیزی است که توسط آمریکا و هم‌پیمانانی از صهیونیست‌های عرب و لبنانی‌ها اتخاذ می‌شود. البته این روند به مصلحت کسی نیست جز دشمنان آنها.

منبع: الرای الیوم

ترجمه: علی سرداری


حوزه :
برچسب ها :

مخاطبان محترم، سایت ملی-مذهبی از دریافت نظرات سازنده شما برای بهبود کیفیت مطالب استقبال می کند. انتقادهای شما و راهکارهایتان می تواند تحریریه سایت را در افزایش کیفیت مطالب کمک کند.

این سایت از نظر هویتی ملی-مذهبی ، اما از نظر حقوقی مستقل است.