دوشنبه 26th آگوست 2013 , ساعت: 12:08کد مطلب : 49998 نسخه قابل چاپ

خواسته رای دهندگان به آقای روحانی وفای به وعده هاست

نگاه و خواسته ما از ایشان این است که به قولهایش عمل کند. او می داند اگر در عرصه بین المللی دنبال تشنج زدایی نباشد و اگر در عرصه داخلی، معضلات و مشکلات مردم را پاسخ نگوید ، جامعه ایران از ایشان روی برخواهد گرداند.

موضوع نگاه و برخوردی است که باید به دولت روحانی داشت. در وهله اول باید روشن کنیم که ما که هستیم و دولت روحانی چیست؟ دولت روحانی  همانطور که شعار خودش بود، دولت تدبیر و امید است. چرا وی این نام را برای خودش گذاشت؟ چون مدعی بود که نوعی بی‌تدبیری در کشور وجود دارد واین واقعا سخن درستی است. بی‌تدبیری چه در عرصه سیاست بین المللی و چه در عرصه سیاست داخلی باعث شده شیرازه های کشور در شرف از هم گسستن باشد. این بی تدبیری موجب شده که در جامعه ناامیدی به وجود آید.

اما برخورد ما با این دولت تدبیر و امید چه باید باشد؟ خواسته ما از دولت روحانی «تدبیر» و «امید» است یعنی در عرصه بین المللی، با تدبیر، معضلاتی که وجود دارد را حل کند. اما این تدبیر از نگاه ما چیست؟ این است که فقط به طرف مقابل نگوید که تو کوتاه بیا و تو اشتباه کردی. خیلی روشن همانطور که قبلا هم گفته، باید اذعان کند که قطعنامه‌ها کاغذپاره نیستند و ایران به قوانین بین المللی تمکین می کند. در عین حال زیر بار زورهم نمی رود. پیروی از قوانین بین المللی یک موضوع است و زیر بار زور نرفتن موضوعی دیگر است.

در عرصه داخلی هم تدبیر کند که مشکلات عظیم اقتصادی که به وجود آمده را با یک برنامه‌ریزی و با درست عمل کردن آن جبران کند.

حال برای اینکه در عرصه داخلی بخواهد این تدبیر را به کار برد چه باید بکند؟ در وهله اول مردم را از حق «آگاهی» که واقعا حق آنهاست برخوردار کند. به مردم بگوید که چه بر سر آنها آمده است. آقای روحانی تا به حال خود و اطرافیانش گفته اند که در طول ۱۰۰ روز آنچه که به دست آورده‌اند و آنچه که موجود است را با مردم در میان خواهند گذاشت. پس یک موضوع این است که مردم آگاه شوند در طول این هشت سال چه بر سرشان آمده و چه فشارها و چه بی‌تدبیری‌ها نسبت به آنها صورت گرفته است.

اما برای اینکه این تدبیر در عرصه بین المللی و عرصه داخلی کارآ باشد بایستی «امید» به وجود بیاید؛ از مردم کمک گرفته شود و مردم به حساب بیایند. برخورد دولت با نیروهای بین المللی و تدبیر در عرصه بین المللی نیاز به حمایت داخلی دارد. حمایت داخلی یعنی این که به مردم بگوید که شما هم به حساب می‌آیید. مردم هم برای این که بدانند که به حساب می آیند باید دست شان در امور باز باشد. اولین چیزی که به مردم نشان می دهد به بازی گرفته شده‌اند آزادی زندانیان سیاسی است. بخش عظیمی که مسبب رای دادن و مبلغ آقای روحانی شدند کسانی بودند که لطمه دیدگان کودتای انتخاباتی گذشته بودند. این نیروها باید بدانند که شرایط، شرایط ترمیم است.

اولین قدم در کنار حل معضلات اقتصادی، آزادی زندانیان سیاسی است. این نگاه اولی است که به دولت تدبیر و امید دارم.

اما وقتی می خواهیم بدانیم که ما چگونه با دولت روحانی برخورد کنیم؛ ابتدا باید بدانیم که ما که هستیم؟ روحانی نیرویی است که بارها گفته شده نه اصلاح طلب است و نه سبز است. ایشان خودش را اعتدال گرا معرفی کرده است.اما ما که هستیم؟ ما نیروهای تحول طلب، سبز و برخی از ما اصلاح طلب هستیم. ما آقای روحانی را به عنوان یک نیروی «ممکن» در عرصه انتخاب کردیم. ممکنی که تمایل داریم که ایشان به سوی یک مطلوب فرابروید. ما در عرصه داخلی با آقای روحانی معامله ای کرده‌ایم. معامله این بود که آقای روحانی در شرایطی که همه ناامید بودند پیشنهادی داد و توانست خودش را عرضه کند. ما هم به او اعتماد و از او حمایت کردیم. من به عنوان کسی که از ماه ها قبل به نظرم آمد اقای روحانی کسی است که می تواند شرایط کشور را تغییر دهد و در انتخابات هم حامی ایشان بودم امروز قبل از هر چیز خواسته هایی که بر اساس آن پیمانی که با آقای روحانی بستم را مطرح می کنم.

یکی از خواسته‌ها و اولین آنها آزادی زندانیان سیاسی است. دوم آزادی مطبوعات و رسانه‌هاست. برای اینکه کشور را بتوان از معضلاتی که در آن گرفتار شده نجات داد حمایت مردمی بزرگترین پشتوانه این کشور است.

ما در دوران اصلاحات شاهد این بودیم که وقتی اصلاح طلبان بر سر کار آمدند خیلی‌ها فکر می‌کردند این شرایط غیرقابل بازگشت است در حالی که دیدیم که شرایط برگشت و یک دولت بی تدبیر و خطرناک و فاجعه بار بر کشور مسلط شد. خواسته ما این است که نیروها و نهادهای اجتماعی بتوانند قدرت بگیرند تا بازگشت به اقتدارگرایی را دشوار کنند و شرایط را برای سرکوبگران جامعه دشوار کنند. خواسته ما – من و هزاران امثال من – از آقای روحانی این است که به قولی که در زمینه آزادی مطبوعات و اطلاعات داده وفا کند و شرایط تحققش را فراهم سازد. حق ما این است که از گردش آزاد اطلاعات در جامعه برخوردار باشیم. نگاه ما به آقای روحانی مبتنی بروعده ها و تعهداتی است که دارد. او به ما به عنوان کسی که به او رای داده ایم گفته که فصل سوم قانون اساسی را احیا می کند. نگاه و خواسته ما از ایشان این است که به قولهایش عمل کند. او می داند اگر در عرصه بین المللی دنبال تشنج زدایی نباشد و اگر در عرصه داخلی، معضلات و مشکلات مردم را پاسخ نگوید ، جامعه ایران از ایشان روی برخواهد گرداند و آن به سر ایشان خواهد آمد که افرادی مانند تاجیک بر سر خانواده آقای رفسنجانی در شاه عبدالعظیم آوردند. این موضوعاتی است که ایشان با آنها روبروست.

بنابراین حق ما خواستن آزادی است. حق ما اجرای فصل سوم قانون اساسی است که ایشان قول داده که مهیا کند. ما از ایشان به عنوان کسی که عنوان کرده رئیس جمهور کل مردم ایران است این ها را می خواهیم و قبل از آن هم رهبر ج.ا گفته بود حتی کسانی که به حاکمیت باور ندارند بیایند و در این انتخابات شرکت کنند.

آخر سخن این که آقای روحانی، نیروی ممکن در عرصه انتخابات و در عین حال مطلوبترین گزینه موجود بوده است. در عرصه بین المللی نیروهای تحول طلب، سبز و اصلاح طلب شایسته است که از ایشان حمایت کنند. در عرصه داخلی از اصلاحات اقتصادی به نفع محرومین از ایشان حمایت و کمک کنند. در عین حال به جد برای حفظ کشور و مقابله با دشمنان کشور آزادی زندانیان سیاسی و اجرای فصل سوم از قانون اساسی را از ایشان بخواهند.

 سایت ملی- مذهبی محلی برای بیان دیدگاه های گوناگون است.


حوزه :

مخاطبان محترم، سایت ملی-مذهبی از دریافت نظرات سازنده شما برای بهبود کیفیت مطالب استقبال می کند. انتقادهای شما و راهکارهایتان می تواند تحریریه سایت را در افزایش کیفیت مطالب کمک کند.

این سایت از نظر هویتی ملی-مذهبی ، اما از نظر حقوقی مستقل است.