یکشنبه ۲۶ام شهریور ۱۳۹۶ , ساعت: ۰۲:۰۶کد مطلب : 105101 نسخه قابل چاپ

خصوصی‌سازی نه! بین‌المللی‌سازی

فرازهایی از گفتگوی ایران فردا با رئیس دانشگاه امیرکبیر که در کانال تلگرامی این ماهنامه منتشر شده  به شرح زیر است: 
 

🔴 ممکن است در بین دانشجویان عادی، ۱۰٪ وضع مالی بسیار خوبی داشته باشند، درصورتی که در پردیس‌ها ۲۰٪ اینگونه باشند. که البته این هم یک امکان است و خیلی با روزانه تفاوت ندارد. در رابطه با اینکه میگویند این دانشجویان جو را عوض می‌کنند، ما ۱۳ الی ۱۴ هزار دانشجو داریم درحالی‌که کل دانشجویان پردیس ما ۶۰۰ تا ۷۰۰ نفر بیشتر نیستند. بنابراین نه در گذشته و نه در حال، افراطی در تعداد دانشجویان پردیس بین‌الملل نشده است. اگر نسبت بگیریم، میتوانیم بگوییم فقط ۵٪ دانشجویان ما پردیس بین‌الملل هستند که به تعدادی نیست که بتواند روی جو دانشگاه اثرگذار باشد.

🔴 آنهایی که در داخل هستند، کنکور می‌دهند و هزینه‌ای که از آنها دریافت می‌شود بسیار پایین است که این بیشتر شامل افغان‌هایی است که در ایران مقیم هستند ولی به عنوان مثال عراقی مقیمی که بخواهد در کنکور شرکت کند، نداریم. مثل همه جای دنیا بر اساس پرونده است. شما هم که به اصطلاح در خارج اپلای می‌کنید، پرونده را بررسی می‌کنند. اصلاً امکان ندارد کسی از خارج و از یک جای دور هزینه کند و کنکور بدهد، آن هم با زبان ما. برای کارشناسی بر اساس پرونده دبیرستان است. ما نوعی ارزیابی هم داریم که مثلاً معدل دیپلم در عراق چگونه است. برای این مسائل بر اساس اطلاعاتی که از کشورهای مختلف در اختیار داریم، ارزیابی می‌کنیم. چون می‌دانیم اگر دانشجویی موفق نباشد نه به نفع دانشجو است و نه به نفع دانشگاه.

🔴 ما در ارزیابی‌های بین‌المللی که در حال حاضر در رتبه حدود ۴۰۰ قرار گرفته‌ایم، از نظر مقالات و تعداد مقالات وضع مطلوبی داریم و در این زمینه از بسیاری از ۱۰۰ دانشگاه اول بالاتر هستیم. در بحث‌های آموزشی و شاخص‌های آموزشی هم چیزی کم نداریم. حتی در مورد ارتباط با صنعت، بهترین امتیاز را در Times و QS و… داریم. مشکل اصلی همه‌ی دانشگاه‌های ایران در بحث بین‌الملل است. مثلاً دانشگاهی در ترکیه ۶۰-۷۰٪ امتیاز کسب کرده درحالی‌که ما ۳٪ کسب کرده‌ایم. این میزان برای دانشگاه صنعتی شریف ۴٪ است. دانشگاه تهران هم در این مورد ضعیف است. چون دانشجوی خارجی نداریم. استاد خارجی نداریم. روابط بین‌الملل ما با دانشگاه‌های خارجی ضعیف است.

🔴 در حال حاضر در حال تقویت این موارد هستیم. ما در برنامه راهبردی بنا داریم تعداد دانشجویان خارجی را در برنامه ۵ ساله اول به ۱۰۰۰ نفر برسانیم. یعنی برنامه ما این است که تا سال ۱۳۹۹ باید دانشجویان خارجی به این تعداد برسند. بنابراین سالی ۱۵۰-۲۰۰ نفر باید اضافه شوند. برنامه ما این است که ۱۰۰ استاد خارجی جذب کنیم و مخصوصاً ایرانیان مقیم خارج کشور که در اولویت هستند. منظور از استاد خارجی، استاد ایرانی مقیم خارج است که استخدام یک دانشگاه خارجی شده باشد. مثلاً ۸۵٪ دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه MIT، خارجی هستند، به همین دلیل هم رتبه اول یا دوم یا سوم را دارد.

🔴 ما تا سال ۸۸ و ۸۹، به مدت حدود ۱۰ سال با بیرمنگام همکاری داشتیم و این طرح اجرا می‌شد. از زمان دولت آقای احمدی‌نژاد جلوی این کار گرفته شد. ولی می‌خواهیم که دوباره شروع کنیم. بیرمنگام نه، ولی با دانشگاه‌های دیگر این طرح را داریم. درواقع یک بخش از ارتباطات بین‌الملل مربوط به دانشجو و یک بخش دیگر آن مربوط به استاد است، یک بخش آن هم همین ارتباطات با دانشگاه‌های معتبر دنیا است. عمدتاً دانشگاه‌های معتبر کشورهای اروپایی را هدف گرفته‌ایم و با آنها در زمینه‌هایی که تخصص زیادی نداریم مانند DBA یا رشته‌هایی که ضرورت دارد همکاری بیشتری داشته باشیم، خواهان ارتباط هستیم. در این صورت حدود دو سال، یعنی نصف دوره، اینجا و نصف دیگر را در کشور خارجی تحصیل می‌کنند.

🔴 اثر دوم بحث مالی و درآمدزایی است که بخشی از آن از داخل تأمین شده و بخش دیگر را هم باید از خارج بگیریم. سرمایه‌گذاری هم جزئی از کیفیت است. اگر خوابگاه‌تان کیفیت خوبی ندارد، به علت آن است که پول نیست. اگر پول باشد این خوابگاه می‌تواند یکساله کیفیت عالی داشته باشد. اگر شما در بحث غذا یا آزمایشگاه‌ها مشکل دارید، همه ناشی از نبود بودجه است. این بحث که همه‌ی این هزینه‌ها را دولت باید پرداخت کند، حرف غلطی است. ما که هر چقدر بتوانیم از دولت بودجه می‌گیریم ولی منطق قضیه غلط است.

🔴 ما آنالیز همه دانشگاه‌های برتر دنیا را داریم. مثلاً MIT، Berkeley، Stanford و دیگر دانشگاه‌های خوب. در بررسی ۱۰ دانشگاه خوب دنیا متوجه شدیم حداکثر ۳۰٪ دولت به آنها کمک می‌کند. پس اگر شما می‌خواهید دانشگاه خوبی باشید بیشتر از ۳۰٪ نباید از دولت بگیرید. البته منظور این نیست که دولت بودجه کمی بدهد بلکه باید به سمتی حرکت کنیم که مثلاً ۷۰٪ بودجه ما از درآمد غیردولتی باشد. MIT هم از دانشجویان داخلی پول می‌گیرد و هم از دانشجویان خارجی. به برخی کمک هزینه می‌دهد و به برخی نمی‌دهد به عنوان مثال درمرحله‌ی قبول پذیرش می‌گوید که شما را بدون کمک هزینه می‌پذیرم.

🔴 طبق بررسی‌ها درصد دانشجویان کارشناسی ما، ۴۰٪ و کارشناسی ارشد و دکتری ۶۰٪ بوده است. این میزان غلط است. دانشگاه‌های داخلی مثل دانشگاه شریف، تهران و صنعتی اصفهان اینطور نیستند، در جلسه‌ای هم که ما این موضوع را مطرح کردیم همه از تعداد کم دانشجویان کارشناسی ما تعجب کردند. در خیلی از دانشگاه‌ها، از ۵۰ تا ۶۰٪ برعکس است. به این معنی که خیلی از دانشگاه‌ها ۶۰٪ مقطع کارشناسی و ۴۰٪ تحصیلات تکمیلی است. ما در این زمینه یک مقدار افراط کرده‌ایم.

🔴 حسن برنامه‌ی راهبردی ما این است که چشم‌اندازها، اهداف و برنامه‌ها بر اساس حدس و گمان نیست و بر روی آنها مطالعه انجام می‌گیرد. هم دانشگاه‌های معتبر خارجی بررسی می‌شوند و هم دانشگاه‌های معتبر داخل کشور. بر اساس استانداردهای بین‌المللی و تعاریف دقیق ناشی از آنها، به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی می‌کنیم که در هیچ بخشی افراط نشده و به قسمت‌های دیگر لطمه وارد نشود. در مورد دانشجویان بین‌الملل و پردیس‌های خودگران نیز همین عقیده را داریم.


حوزه :
برچسب ها :

مخاطبان محترم، سایت ملی-مذهبی از دریافت نظرات سازنده شما برای بهبود کیفیت مطالب استقبال می کند. انتقادهای شما و راهکارهایتان می تواند تحریریه سایت را در افزایش کیفیت مطالب کمک کند.

این سایت از نظر هویتی ملی-مذهبی ، اما از نظر حقوقی مستقل است.