سه شنبه ۹ام مرداد ۱۳۹۷ , ساعت: ۱۱:۰۵کد مطلب : 108808 نسخه قابل چاپ

لزوم بازگشت ترامپ به نقطه برجام

دیروز در کاخ سفید دونالد ترامپ، رییس‌جمهور ایالات متحده میزبان نخست‌وزیر ایتالیا بود، وی پس از این دیدار در نشست خبری در پاسخ به سوال خبرنگاری درباره ایران در یک جمله گفت: «ما هر لحظه آماده مذاکره با ایران هستیم.» این جمله رییس‌جمهور امریکا در محافل مختلف، تعبیر به این شده است که دولت ترامپ آماده مذاکره بدون هیچ «پیش‌شرط» با ایران است. ایران هیچگاه از مذاکره و گفت‌وگو فراری نبوده و با مذاکره موافق بوده است اما در این باره چند نکته را باید در نظر داشت:

١- دولت دونالد ترامپ باید مواضع خود را در مورد ١٢ درخواست پمپئو به عنوان پیش‌فرض روشن کند. چند ماه پیش، مایک پمپئو، وزیر خارجه دولت ترامپ ١٢ مورد را به عنوان سیاست امریکا در قبال ایران به عنوان پیش‌شرط یک مذاکره دیپلماتیک اعلام کرد. موارد ذکر شده در بیانیه پمپئو درخواست‌های ماکسیمالیستی و حداکثری از ایران بود. اگر ایران قرار است که همه درخواست‌های جناح راست و نومحافظه‌کار امریکا را دو دستی قبل از مذاکره تقدیم کند، پس فایده جلسه مذاکره چیست؟ امریکا که به همه تقاضا‌هایش قبل از جلسه مذاکره رسیده است. در عین حال، همزمان با بیانیه مایک پمپئو، بعضی از مقامات سیاست خارجی دولت ترامپ با سازمان فرقه رجوی، ملاقات کرده و خانم نیکی هیلی، نماینده دولت ترامپ در سازمان ملل، یکی از توییت‌های آنان را در حساب توییتری خود درج کرده بود.

دو ساعت بعد از گفتار کوتاه ترامپ در کنفرانس خبری‌اش در کاخ سفید مبنی بر آمادگی برای مذاکره با ایران، باز وزیر خارجه امریکا مایک پمپئو در مصاحبه با شبکه خبری CNBC اظهار داشت که ایران قبل از هر مذاکراتی، باید پیش‌شرط‌هایی را برآورده کند. وی در سخنانش ادعاهایی را در مورد دموکراسی در ایران، رفتار خرابکارانه و سیاست منطقه‌ای ایران مطرح کرد. در این بزنگاه ما با توجه به سخنان ضد و نقیض دونالد ترامپ و مایک پمپئو، نمی‌دانیم که موضع دولت ترامپ چیست؟ اروپاییان و دیگر کشور‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که تا این برهه زمانی، سیاست خارجی دولت ترامپ از انسجام لازم برخوردار نیست. ترامپ هر هفته موضع خود را عوض می‌کند، توییت‌های دو سطری پرزیدنت، دیپلمات‌ها و مخاطبین را گیج کرده و مقامات دولت وی سیاست‌های ضد و نقیضی را مطرح می‌کنند. این تضاد‌ها در رابطه با پیمان نظامی ناتو، جنگ تجارتی با چین، تفاهم با روسیه و نبود دستاورد ملموس از مذاکره با کره شمالی نیز ملموس است. دقیقا از همین جهت است که در امریکا، گلوبالیست‌های دموکرات و جمهوریخواه و حتی نومحافظه‌کاران امریکایی، سیاست خارجی و دیپلماسی ترامپ را بحرانی و مزاجی می‌دانند.

٢- از نظر ما، از آنجا که اتحادیه اروپا، روسیه و چین توافقنامه برجام را معتبر محسوب کرده بودند، در حقیقت، حرکت دولت ترامپ با تحمیل تحریم علیه ایران و خروج از برجام بطور یکجانبه (در تضاد با قطعنامه سازمان ملل)، در عمل همه را در موضع یک پیش شرط قرار می‌دهد. از نظر منطقی، در حقیقت دولت ترامپ باید برگردد به نقطه توافق برجام و از آن نقطه روند مذاکرات شروع شود، وگرنه، امریکا با تحریم‌ها و خروج از برجام مفاد یک مذاکره را با پیش‌شرط روبه‌رو کرده است.

پارامتر دراز‌مدت: مشکل امریکا این است که هرگاه سیاستمدار یا دولت جدیدی ظاهر می‌شود، توافق رسمی موجود را باطل کرده و به دنبال مذاکرات جدید است. در سال ٢٠٠٣ در توافق سعد آباد، ١+٢ (سه کشور اروپایی) با ایران به توافقی رسید ولی به دستور دولت جورج بوش، در پاریس این توافق تخریب شد. در سال ٢٠١٠ با پشتیبانی سیاسی امریکا، توافق ایران-ترکیه-برزیل انجام شد، ولی هیلاری کلینتون به عنوان وزیر خارجه اوباما، توافقنامه ایران- ترکیه- برزیل را تخریب کرد. سپس جان کری جانشین هیلاری کلینتون شد و توافقنامه برجام صورت گرفت. اکنون نیز دوباره همین دومینو تکرار شده و دونالد ترامپ با تخریب توافق هسته‌ای دوره اوباما به دنبال مذاکره‌ای جدید است. در تحلیل نهایی، اهرمی که توافقنامه و مذاکرات بین‌المللی را معنی‌دار می‌کند این است که طرفین به امضای خود پایبند بمانند. کشور کره شمالی با دولت امریکا در زمان بیل کلینتون به یک توافق هسته‌ای رسیدند. وقتی دولت بوش بعد از کلینتون سر کار آمد، آن توافقنامه را باطل اعلان کرده، به دنبال یک «توافق بهتر بود». بعد از آن، هیچ توافقی بین کره شمالی و امریکا صورت نگرفت. اکنون هم در زمان ترامپ، کره شمالی هیچ‌یک از تسلیحات هسته‌ای خود را نابود نکرده است.

 

اعتماد


حوزه :
برچسب ها :

مخاطبان محترم، سایت ملی-مذهبی از دریافت نظرات سازنده شما برای بهبود کیفیت مطالب استقبال می کند. انتقادهای شما و راهکارهایتان می تواند تحریریه سایت را در افزایش کیفیت مطالب کمک کند.

این سایت از نظر هویتی ملی-مذهبی ، اما از نظر حقوقی مستقل است.