جمعه ۳۰ام آذر ۱۳۹۷ , ساعت: ۰۲:۰۹کد مطلب : 110183 نسخه قابل چاپ

بدرود آموزگار آزادی

برای تشییع پیکر آیت حق منتظری نه نیازی به تعطیلی ادارات بود نه سازماندهی اتوبوسی. آنها که بودند از دل و جان برای تکریم مردی آمده بودند که در سکوت قبرستانی دهه شصت، صدای بی صدایان شد. می گویند اگر منتظری در برابر اعدام غیر قانونی غیر اخلاقی و ضدانسانی صدها زندانی که در حال گذران محکومیت چند ساله خود بودند سکوت نمی کرد رهبر میشد و اوضاع بسامان میشد. غافل از اینکه جاذبه قدرت چه بسا منتظری حقگو را به سکوتی مصلحت آمیز گرفتار می کرد. پس منتظری حقیقت را فدای مصلحت نکرد تا در برگهای تاریخ ایران بنویسند،کمیته اعدامی که تشنه خون بود مورد عتاب آن شیخ آزادیخواه قرار گرفت. کاری که منتظری کرد روزی در کلاس های تاریخ این سرزمین تدریس خواهد شد. کار او درس اخلاق در اوج قدرتمداری بود. خیلی سخت است در سطح عالی قدرت باشی اما از حقوق مخالفانت که فرزندت را قربانی کردند دفاع کنی. چه درسی بالاتر از این برای فرزندان ایران؟
آیت حق نه آلوده رانت و فساد شد نه در برابر نقض مکرر جمهوریت و آزادیهای بنیادین مردم سکوت کرد. حصر و محدودیت را به جان خرید و در اوج محبوبیت مردم معترض به وداع پروردگارش شتافت. ” ای نفس مطمئن و آرام بازگرد به سوی پرودگارت راضی و خشنود”.
از کودکی روایتهای دروغی به ما گفتند تامنتظری را ساده لوح نشان دهند. اما ما بزرگ شدیم، خواندیم و از نزدیک دیدیم او را. او را آزاده یافتیم و سرافراز. از همان ” مناره های ” در کویر که در سکوت خشک بیابانی هم نماد زندگی هستند. بهترین شعار مردم در سالروز رفتنش همان بود” منتظری مظلوم آزادیت مبارک…” و چه سرمایه ای بزرگ تر از این برای او که آزاده زیست و آزاده رفت و مهم تر اینکه آزادگی را به نسلهای پس از خودش درس داد…بدرود آموزگار آزادگی…


حوزه :
برچسب ها :

مخاطبان محترم، سایت ملی-مذهبی از دریافت نظرات سازنده شما برای بهبود کیفیت مطالب استقبال می کند. انتقادهای شما و راهکارهایتان می تواند تحریریه سایت را در افزایش کیفیت مطالب کمک کند.

این سایت از نظر هویتی ملی-مذهبی ، اما از نظر حقوقی مستقل است.