شنبه 1st آگوست 2020 , ساعت: 04:08کد مطلب : 118016 نسخه قابل چاپ
جلال جلالی زاده

به یاد دکتر علی مظفریان و ۲۵ سال پیش در چنین روزی که رفت

 

دکتر مظفریان در اسفند ماه سال ۱۳۲۵ه.ش. در شهر کازرون (تقریبا ۲۵۰
کیلومتری غرب شیراز) در خانواده ای که پایبند به اصول و معتقدات مذهبی بودند پا به عرصه وجود گذاشت، پدرش مردی متین و موقر و کارمند یکی از ادارات دولتی بود که با همت همسرش و توکل بر خدا به خوبی از عهدۀ تربیت فرزندانشان برآمدند تا آنجائیکه اکثر آنان از جمله علی به دانشگاه راه یافتند، علی دانشجوی دانشگاه شیراز (دانشکده پزشکی) بود و این مصادف با حکومت شاهنشاهی در ایران بود که سعی می شد مذهب به فراموشی سپرده شود، در آن دوران اختناق, علی در دانشگاه با کمک عده ای از دوستانش انجمن مذهبی تشکیل دادند و به همین سبب طی چند نوبت جمعا حدود یک سال زندانی شد.
در سال۱۳۵۱ه.ش. از دانشگاه فارغ التحصیل شده و طبق مقررات باید مدت
سه سال در مناطق محروم و دور از مرکز خدمت نماید، برای این منظور به بندرلنگه رفت شهری که اکثریت جمعیت آن اهل سنت هستند با مساجد متعدد و مدرسه علوم دینی در آنجا بود که صدای اذان پنج وقت از مناره های مساجد پخش می شد.
پس از اتمام دوره سه ساله خدمت از بندر لنگه به شیراز برگشت، در آن زمان به همت عده ای از دانشجویان پاکستانی که در ایران بودند در یکی از سالن های دانشکده مهندسی شیراز نماز جمعه اهل سنت برپا می شد و دکتر نیز هر هفته برای نماز به آنجا می رفت تا اینکه کم کم جماعت او را شناخته و به عنوان امام جمعه مورد قبول همگان واقع شد، این جریان تا بعد از انقلاب ادامه داشت تا آنکه از طرف دانشگاه به بهانه های مختلف سعی می شد از اقامۀ نماز جمعه جلوگیری شود، این باعث شد که جماعت به فکر مسجدی مستقل برای اهل سنت شیراز بیفتند تا اینکه با همت و تلاش دکتر و پشتوانۀ مالی یکی از افراد خیراندیش خانه دو طبقه ای در شیراز خریداری شد و به عنوان مسجد الحسنین اهل سنت و جماعت شیراز در اداره اوقاف شیراز ثبت شد و وقف گردید، پس از تغییراتی که در بنای این خانه بعمل آمد دو طبقه آن تبدیل به دو سالن بزرگ شد و حیاط وسیع آن با سایبان پوشیده و تبدیل به مسجد شد، بدین ترتیب اهل سنت شیراز پس از سالها سرگردانی صاحب مسجدی در شیراز شدند.
در روزهای جمعه سالن ها و حیاط آن مملو از جمعیت نمازگزار بود بخصوص در
اعیاد که در اثر کثرت نمازگزاران کوچه و خیابان جنب مسجد نیز برای نماز خواندن مملو از جمعیت می شد.
سرانجام سحرگاه یکشنبه یازدهم مرداد ماه ۱۳۷۱ه ش. برابر با دوم صفر ۱۴۱۳ه. ش. جان این انسان مخلص و موحد از او ستانده شد.
دکتر در مدت کوتاه زندگی پر افتخارش همیشه و در هر حال در خدمت به اسلام و مسلمین بود، او با گفتار و کردار و اخلاق نیکویش که نشأت گرفته از قرآن و سنت نبوی بود هر بیننده و شنونده ای به طرفش جلب می شد، او پیوسته سعی می کرد دوستان و شنوندگانش را به فراگیری و پیروی از قرآن و سنت رسول الله (ص) و وحدت و دوستی دعوت کند، و از تشدد بین فرق مذهبی بکاهد، که در کارش بسیار هم موفق بود.
او واقعا خود را وقف اسلام نمود زیرا در ایران مرفه‌ترین طبقه، همانا پزشکان هستند، و با وجود اینکه تقریبا بیست سال طبیبی حاذق و توانا بود و می توانست ثروت هنگفتی پس انداز نماید، نتوانست برای خود خانه بسازد و در خانه پدرش زندگی می کرد و در آمدش خرج مسجد و فقرا می شد، و دکتر مریضهایش که از لحاظ مادی ضعیف بودند علاوه بر اینکه عمل جراحی آنها را مجاناً انجام می داد کمک نقدی نیز از آنها دریغ نمی داشت.

روحش شاد و یادش گرامی.

دکتر جلال جلالی زاده

 


برچسب ها :

مخاطبان محترم، سایت ملی-مذهبی از دریافت نظرات سازنده شما برای بهبود کیفیت مطالب استقبال می کند. انتقادهای شما و راهکارهایتان می تواند تحریریه سایت را در افزایش کیفیت مطالب کمک کند.

این سایت از نظر هویتی ملی-مذهبی ، اما از نظر حقوقی مستقل است.