برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر از طریق «جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران» (LDDHI) از تأیید حکم محکومیت کوهیار گودرزی، عضو کمیته گزارشگران حقوق بشر، مطلع شده است.
به گزارش سایت این نهاد حقوق بشری بنا به اطلاع دریافتی درروز 25 شهریور، دادگاه تجدید نظر استان تهران حکم محکومیت 5 سال زندان در تبعید را که در تاریخ 8 اسفند 1390 علیه آقای کوهیار گودرزی به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه نظام»[1] صادر شد، تایید کرده است.
بنا بر این گزارش علیزاده طباطبایی، وکیل آقای گودرزی، در روز 25 شهریور 1391 گفت که قاضی به او گفته است که حکم تبرئه او صادر خواهد کرد. اما، وزارت اطلاعات که خواهان محکومیت آقای گودرزی بود در صدور حکم اعمال نفوذ کرده است.
برنامه نظارت یادآوری می کند که قوانین ایران حکم «زندان در تبعید»، یعنی محکومیت به زندان را که باید در نقطه ای دورافتاده از کشور به دور از محل سکونت زندانی سپری شود مقرر نکرده اند.
برنامه نظارت این حکم خودسرانه تازه علیه آقای کوهیار گودرزی را محکوم می کند زیرا به نظر می رسد تنها برای تنبیه فعالیت های برحق حقوق بشری او در جو تداوم سرکوب جامعه مدنی ایران صادر شده است.
برنامه نظارت همچنین یادآوری می کند که چندین مدافع حقوق بشر دیگر در ماه های گذشته زندانی و با آزارهای قضایی روبرو شده اند، از جمله خانم شیوا نظرآهاری و آقایان سعید جلالی فر و نوید خانجانی، اعضای کمیته گزارشگران حقوق بشر، و نیز آقای حسین رونقی ملکی، وبلاگ نگار و فعال حقوق بشر، آقای عیسی سحرخیز، روزنامه نگار و عضو بنیانگذار انجمن دفاع از آزادی مطبوعات، و خانم ژیلا بنی یعقوب، فعال حقوق زنان و روزنامه نگاری که چندین جایزه مطبوعاتی دریافت کرده است.[2]
برنامه نظارت به شدت نگران سرنوشت کوهیار گودرزی است زیرا در اوایل شهریور 1391 خانم شیوا نظرآهاری و خانم ژیلا بنی یعقوب برای گذراندن محکومیت های حبس خود به اتهام های مشابه به زندان افتادند.
اطلاعات پیشینه ای
این نهاد حقوق بشری در ادامه توضیح داده است:« آقای کوهیار گودرزی در آذر 1388 دستگیر و سپس به اتهام هایی از جمله «تبلیغ علیه نظام از طریق همکاری موثر با وبسایت کمیته گزارشگران حقوق بشر»، «گردآوری و انتشار اخبار مغرضانه علیه نظام و انتقال اطلاعات به سازمان های تروریستی مستقر در خارج» و «مصاحبه با رسانه های بیگانه و نشر مقاله در وبسایت ها» بر اساس قانون مجازات اسلامی ایران به یک سال زندان محکوم شد. او پس از گذراندن مدت محکومیت در 23 آذر 1389 آزاد شد.[3] آقای کوهیار گودرزی دوباره در تاریخ 8 یا 9 مرداد 1390 در شهر تهران دستگیر شد و درچند هفته اول در وضعیتی معادل با ناپدید شدن قهری، محل بازداشت او نامعلوم بود. یک روز پس از دستگیری او، در تاریخ 9 یا 10 مرداد، چهار مامور لباس شخصی مادر او، خانم پروین مخترع، را بدون حکم بازداشت در خانه اش در کرمان خودسرانه بازداشت کردند. خانم مخترع در زندان مطلع شد که به «توهین به مقام رهبری»، «تبلیغ علیه نظام» و «اقدام علیه امنیت ملی» متهم است، در حالی که او در هیچ فعالیت سیاسی یا حقوق بشری شرکت نداشت. دادگاه انقلاب اسلامی کرمان او را در اواخر آذر ماه 1390 پس از 5 ماه حبس در زندان کرمان، به اتهام «اجتماع، تبانی و تبلیغ علیه نظام» به 23 ماه زندان محکوم کرد. این حکم در تجدید نظر به 23 ماه حبس تعلیقی تبدیل شد. در عین حال، او به اتهام «توهین به شهدا» به جریمه نقدی محکوم شد که پیش از آزادی در تاریخ 28 اسفند 1390 آن را پرداخت کرد.»
شعبه 26 دادگاه انقلاب اسلامی در تاریخ 8 اسفند 1390 آقای کوهیار گودرزی را به 5 سال زندان در تبعید در شهر زابل در جنوب شرقی ایران محکوم کرد. محکومیت او به اتهام «تبلیغ علیه نظام» از طریق مصاحبه با مجله آلمانی اشپیگل (که در آن او در باره اعتصاب غذای خود در همبستگی با زندانیان و هم بندیان پیشین خود سخن گفته بود)، و «اجتماع و تبانی علیه نظام» صورت گرفت. با وجود اعتراض به حکم، او در بند 209 وزارت اطلاعات در زندان اوین باقی ماند. آقای گودرزی در تاریخ 23 فروردین 1391، پس از گذراندن بیش از 9 ماه در بازداشت شامل دو ماه حبس انفرادی، با وثیقه آزاد شد و در انتظار تجدید نظر ماند.
اقدام های مورد درخواست:
لطفا به دولتمردان ایران نامه بنویسید و از آنها بخواهید:
1 – تحت هر شرايطی، سلامت روحی و جسمانی آقای کوهیار گودرزی و شش مدافع حقوق بشر نامبرده در بالا و نیز تمام مدافعان حقوق بشر را در ایران تضمين کنند؛
2 ـ تمام اتهام های آقای کوهیار گودرزی را ملغا کنند.
3 ـ به هر گونه آزار و اذیت ـ از جمله در سطح قضایی ـ علیه آقای کوهیار گودرزی و شش مدافع حقوق بشر نامبرده در بالا و نیز تمام مدافعان حقوق بشر در ایران پایان دهند؛
4 ـ فوری و بدون قید و شرط شش مدافع حقوق بشر نامبرده در بالا را آزاد کنند، زیرا آنها تنها به قصد تنبیه فعالیت های حقوق بشری ایشان در زندان به سر می برند.
5 ـ در هر شرایطی اعلاميه سازمان ملل در باره مدافعان حقوق بشر را، که در تاريخ ۱۸ آذر ۱۳۷۷ (۹ دسامبر ۱۹۹۸) در مجمع عمومی سازمان ملل تصويب شده، رعايت کنند، به ویژه:
· ماده 1 آن که می گويد: «همه افراد حق دارند به صورت فردی يا گروهی در سطوح ملی و بين المللی برای حمايت از حقوق بشر و آزادی های اساسی و تحقق این حقوق و آزادی ها فعالیت کنند،»
· ماده ۵ (ب) که می گويد: «همه افراد حق دارند برای حمايت از حقوق بشر و آزادی های اساسی و تحقق این حقوق و آزادی ها به صورت فردی يا گروهی در سطوح ملی و بين المللی (…) برای تشکيل سازمان های غيردولتی، انجمن ها يا گروه ها، عضويت يا شرکت در آنها اقدام کنند،»
· ماده 2ـ12 که می گويد: «دولت بايد کليه تدبيرهای لازم را به کار گیرد تا حمايت مراجع ذیصلاح از همه افراد به صورت فردی و گروهی در برابر خشونت، تهديد، اقدامات تلافی جويانه، تبعيض منفی عملی و يا قانونی، فشار یا هرگونه اقدام خودسرانه ديگر در پی استفاده مشروع و قانونی اين افراد از حقوق مذکور در اعلاميه حاضر، تضمين گردد.»
6 ـ به طور کلی، در هر شرایطی تضمین کنند که حقوق بشر و آزادی های اساسی مطابق با عهدنامه های بین المللی حقوق بشر و موازین بین المللی که ایران نیز متعاهد آنهاست رعایت خواهند شد.
نامه ها را به مقامات زیر ارسال کنید:
· رهبر جمهوری اسلامی، آیت الله سیدعلی خامنه ای: [email protected]
· ریاست جمهوری، آقای محمود احمدی نژاد: فکس: 5880 649 21 0098
· ریاست قوه قضاییه، آیت الله صادق لاریجانی: [email protected] & [email protected]؛ فکس: 6567 3311 21 98+/6671 879 21 98+
· وزیر امور خارجه، آقای علی اکبر صالحی: فکس: 66743149-21-98+ [email protected]
· دبیر ستاد حقوق بشر، آقای محمد جواد لاریجانی، [email protected]
· سفیر محمدرضا سجادی، نمایندگی دائمی جمهوری اسلامی ایران در ژنو، سوئیس
خاطرنشان می شود کوهیار گودرزی بعد از حوادث انتخابات ریاست جمهوری 88 به دلیل فعالیت های حقوق بشری تا کنون چندین بار از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شده است.
