کميته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) پيرامون تحريم فعال انتخابات مجلس شورای اسلامی بیانیه ای منتشر کرده است که مشروح آن در ذیل آمده است:
سازمان ما به مثابه يک نيروی سوسياليست و دموکرات، مبارزه پيگير برای تحقق آزادی و دمکراسی را جزئی تفکيکناپذير از مبارزات واهداف خود می داند. ما دفاع از آزادی انديشه، بيان و تشکل و وسيعترين آزاديهای فردی، سياسی و اجتماعی، ازجمله حق انتخاب شدن و انتخاب کردن را رسالت هميشگی خود میدانيم .
در راستای پيکار برای تحقق آزادی و برابری، ما از آنچنان دمکراسی دفاع میکنيم که تامين کننده اراده و مشارکت واقعی اکثريت مردم باشد. هم از اينروست که از حاکميت واقعی اکثريت استثمار شونده جامعه، يعنی کارگران و زحمتکشان، دفاع میکنيم و معتقد نيستيم حتی ليبرالیترين دمکراسيهای پارلمانی، می تواند اراده و مشارکت واقعی مردم را بازتاب دهد .
با اين همه و به رغم نقد ريشهای و طبقاتی ما بر دمکراسی ليبرالی و نيابتی، معتقديم هر جا شرايط لازم برای شرکت در يک انتخابات آزاد در جوامع سرمايه داری فراهم شود، يعنی آزادی احزاب و حق کانديداتوری و شرکت آنها در رقابتهای انتخاباتی مجالس و نهادهای محلی يا سراسری فراهم شود، بايد با تمام قوا از اين فرصت استفاده کرد.
اولا برای بهره گيری از اين نهادهای انتخابی برای افشای سياستهای ضدکارگری و ضد مردمی بورژوازی، و ثانيا برای تحميل برخی رفرمها به نفع استثمار شوندگان و محرومان.
اما در کشور ما با آنکه سرمايهداری است، اثری از حتی دمکراسی نيم بند ليبرالی نيز نيست و انتخابات در آن معنايی ندارد. در ايران چه در دوره رژيم سلطنتی (بويژه پس از کودتای ۲۸ مرداد) و چه در سه دهه اخير تحت حاکميت “جمهوری” اسلامی، نه تنها نيروهای سوسياليست و يا دگرانديش از شرکت در انتخابات محروم بوده اند بلکه اين حق حتی از بسياری نيروهای مدافع نظام سرمايهداری نيز بطور سيستماتيک سلب شده است. در رژيم شاهی همه کانديداها از صافی دستگاه امنيتی مخوف ساواک میگذشتند و در رژيم اسلامی از صافی وزارت کشور و نهادهای امنيتی و نظارت استصوابی شورای نگهبان.
در ايران کنونی نه تنها چپها ، سکولارها ، فمينيستها ، دگرباشان و دگرانديشان از حق انتخاب شدن محرومند بلکه بسياری از حتی وفاداران ” انقلاب اسلامی ” و قانون اساسی آن نيز نمیتوانند در صورت عدم تمکين از ولی فقيه حاکم و ” ذوب شدن کامل در ولايت مطلقه ” در رقابتهای انتخاباتی شرکت کنند و يا اگر هم همچون انتخابات خرداد ۸۸ شرکت کنند، لزوما رای آنها محاسبه و محترم شمرده شود.
بنابراين تاريخ حيات رژيم اسلامی سرمايهداری در ايران، يا تاريخ سرکوب سيستماتيک حق طبيعی انتخاب شدن و انتخاب کردن بوده و يا تاريخ رای سازی و تقلب دائمی. حضور در اين بالماسکه انتخاباتی بیمعناست و شرکت در آن يعنی گرم کردن تنور نمايش ضد دمکراتيک رژيم . بر خلاف تبليغات اپوزيسيون سبز و اصلاحطلب داخل و خارج ايران ، حقيقت مذکور تنها در پی کودتای انتخاباتی خرداد ۸۸ روشن نشده است بلکه اين مسئله در کل سه دهه گذشته مصداق داشته است.
از ديدگاه اصلاح طلبان بيرون رانده شده از حاکميت ، انتخابات ۱۲ اسفند مجلس شورای اسلامی از اينرو ارزش شرکت کردن ندارد که آنها و فقط آنها حق ندارند همچون سه دهه گذشته در بازی انتخابات شرکت کنند. اين جماعت نه دغدغه دمکراسی دارد و نه از آزادی بی قيد وشرط انتخابات دفاع میکند. اگر جناح حاکم به رهبری خامنهای راهی برای عرض اندام مجدد آنها فراهم میکرد بیهيچ مکثی حاضر بودند با قربانی کردن حق شهروندی اکثريت مردم و اپوزيسيون، بازهم در انتخابات ضد دمکراتيک نظام اسلامی شان شرکت کنند.
ما نه از موضع اصلاح طلبان داخل و خارج ايران، بلکه از موضع دفاع پيگير از آزادی و دمکراسی است که با تمام قوا انتخابات پيش رو را افشا و از عموم مردم دعوت میکنيم که به تحريم فعال آن بپردازند.
فعالين جنبشهای کارگری، زنان، مليتهای تحت ستم، روشنفکران، هنرمندان و …!
در اشکال گوناگون و با بهخرج دادن ابتکارات رنگارنگ در عرصه مقاومت، مبارزه و سازماندهی، ضمن افشای اين نمايش مضحک، بر مطالبات و اهداف سياسی، اقتصادی و اجتماعی خود پای فشاريم!
تداوم مبارزه برای سرنگونی استبداد مذهبی و طبقاتی حاکم از طريق انقلاب اجتماعی اکثريت ستمکش جامعه، به ويژه در فضای کنونی اهميت دوچندان پيدا میکند. کشور ما به واسطه سياستهای تشنجآميز دو نيروی ارتجاعی ( يعنی جمهوری اسلامی و امپرياليستها ) نه تنها بزرگترين بحران سياسی، اقتصادی و بينالمللی خود را تجربه میکند بلکه حتی احتمال بروز جنگ، همچون کابوسی خواب آرام را از چشم توده های مردم ربوده است.
هم از اينروست که برای جلوگيری از احتمال جنگ ، مقابله با تحريمهای کمرشکن اقتصادی، مقابله با فقر و فاقه اکثريت زحمتکش، پايان دادن به استبدا د سياسی – مذهبی حاکم و نيز مقابله با سلطه جويی امريکا و ديگر امپرياليستها، راهی جز انقلاب اجتماعی در ايران وجود ندارد. تحريم فعال انتخابات نمايشی رژيم، بخشی از اين راهپيمايی عظيم برای دستيابی به آرمان بزرگ آزادی و برابری است.
سرنگون باد رژيم اسلامی سرمايهداری ايران
زندهباد آزادی ، زندهباد سوسياليسم
کميته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر)
فوريه ۲۰۱۲ – اسفند ۱۳۹۰
