سازمان معلمان ایران در مورد استیضاح وزیر آموزش و پرورش بیانی های صادر کرده است. در بخشی از این بیانیه آمده است: این نمایندگان که اکنون داعیه دار حقوق معلمان شده اند ، درمورد مطالبات معلمان در دولت های نهم و دهم چه مواضعی داشتند ؟
متن کامل این بیانیه که نسخه ای از آن به ملی – مذهبی رسیده به این شرح است:
در سال های پس از تاسیس دارالفنون و از حدود 1300 شمسی که دولت مسئولیت آموزش و پرورش را عهده دار شد و قوانین آموزش رایگان ، اجباری و همگانی به تصویب رسید تا امروز ، یعنی در صد سال گذشته ، کل جامعه ایران دچار دگرگونی های عظیمی شده است که متاسفانه ، آموزش و پرورش نتوانسته ( نخواسته ) خود را با تغییرات جدید هماهنگ سازد .
ارائه مطالبی بی ارتباط با زندگی واقعی و با آن چه در حوزه ملی و فراملی و نیز اطراف دانش آموزان می گذرد ، از جمله بزرگ ترین مشکلات کیفی این نهاد تاثیرگذار می باشد .
در پیگیری چرایی این مشکل و مشکلات دیگر به سیستم های تصمیم سازی و تصمیم گیری نظام سیاسی کشور می رسیم که ناکارآمد و ناتوان از اتخاذ تصمیمات درست و در سال های اخیر ، نزاع های سیاسی سبب ساز افزایش این روند معیوب شده است …
نمایندگان مجلس به جای نگاه ملی و فرا ملی در جست و جوی خواسته های منطقه ای و آن هم از نوع تلاش برای ” ماندن ” هستند .
اخیرا حدود 100 نفر از نمایندگان مجلس در خانه ملت ، طرح استیضاح وزیر آموزش و پرورش را تقدیم هیات رئیسه مجلس کرده اند . سنگری که نمایندگان مجلس پشت آن قرار گرفته اند ، مطالبات معلمان است .
” مطالبات ” واژه آشنا و عامه پسندی برای جامعه فرهنگیان است و ظاهرا هر فرد و یا گروهی که سخن از مطالبات معلمان بگوید ، می تواند در حلقه اعتماد و اطمینان جامعه فرهنگیان قرار بگیرد !
به نظر می رسد مطالبات فرهنگیان حاصل یک فرآیند طولانی مدت ناشی از سوء مدیریت هاست که مجال پاسخگویی نیافته است و به آینده موکول شده و همچنان می شود .
مطالبات معلمان فراوان و کاملا بر حق است و دولت فعلی باید در برابر آن ها پاسخگو باشد ، آیا این باعث می شود که این مساله دست آویز تسویه حساب های سیاسی و جناحی افراد و یا گروه های سیاسی خاص جهت اهدافی مشخص قرار بگیرد؟ نمایندگانی که تازه به فکر مطالبات فرهنگیان و خواسته های صنفی آن ها افتاده اند در 4 سال اخیر برای معلمان چه کردند؟ چند درصد از نطق های آنان در مجلس به مطالبات بر حق معلمان و مسائل آموزش و پرورش اختصاص داشت ؟
فراکسیون 100 نفره فرهنگیان مجلس در 8 سال گذشته ، چه اقداماتی برای حصول و رفع این مطالبات انجام داده است ؟
نمایندگانی که شمشیر استیضاح را برکشیده اند ، در مورد تغییرات شتاب زده و سطحی وزیر قبلی آموزش و پرورش غیر از سکوت و یا حتی همراهی ، چه موضعی را در پیش گرفته بودند ؟
این نمایندگان که اکنون داعیه دار حقوق معلمان شده اند ، درمورد مطالبات معلمان در دولت های نهم و دهم چه مواضعی داشتند ؟
زمانی که دولت قبلی با اجرای سیاست های اقتصادی نادرست موجب زیر خط فقر قرار گرفتن اکثریت قریب به اتفاق معلمان کشور شد ؛ آیا این نمایندگان لب به اعتراض گشودند ؟ آیا سخنی از مطالبات معلمان به میان آمد ؟
شگفتی ما این است که آموزش و پرورش و مسائل آن جایگاه چندانی در نگاه مسئولان و حتی نمایندگان مجلس ندارد ، اما استیضاح وزیر آموزش و پرورش با امضای یک سوم نمایندگان مجلس مطرح و پیگیری می شود ؟!
اگر آموزش و پرورش و مسائل آن تا این حد برای نمایندگان محترم مجلس ارزشمند است ؛ چرا عضویت در کمیسیون آموزش مجلس ، همیشه جزء آخرین اولویت های انتخاب این نمایندگان محترم مجلس بوده است ؟
چرا در بحث استیضاح وزیر آموزش و پرورش ، کمیسیون امنیت مجلس فعال شده است ؟!
وزیر کنونی آموزش و پرورش در چند ماه گذشته توانسته است با تغییر مدیران کل ، رضایت نسبی فرهنگیان را فراهم نماید . آیا تغییر ترکیب مدیران کل آموزش و پرورش استان ها ، جایگاه و آینده برخی از نمایندگان محترم مجلس را با چالش های احتمالی مواجه ساخته است ؟
آموزش و پرورش و معلمان به عنوان یکی از گروه های مرجع جامعه تاثیر بسیاری در ترکیب رای و انتخاب نمایندگان مجلس دارد و از این منظر ، دغدغه و نگرانی این نمایندگان از حیث آینده سیاسی این عزیزان قابل درک است !
سازمان معلمان ایران به عنوان یک تشکل مستقل و منتقد پیگیر حقوق و مطالبات معلمان است و از دولت تدبیر و امید می خواهد تا در راستای وعده های داده شده حرکت کرده و آموزش و پرورش را در جایگاه اصلی خود قرار دهد .
احتمال آن می رود که پیش کشیدن طرح هایی همچون سوال های مکرر و استیضاح و… ابزاری از سوی برخی نمایندگان مجلس برای گرفتن امتیاز و فشار به وزارت آموزش و پرورش برای پیش بردن اهداف شخصی و حتی جناحی باشد .
سازمان معلمان ایران بر این باور است چنان چه وزیر آموزش و پرورش می خواهد اعتماد فرهنگیان و تشکل های معلمان را جلب کند نباید وارد این بازی ها و بده و بستان های سیاسی شود و همچنان باید بر مبنای مدیریت علمی و تخصصی از حقوق و مطالبات معلمان به نحو منطقی و مستمر دفاع نماید .
قطعا فرهنگیان کشور در آینده ، می توانند و باید با استفاده از وزن اجتماعی خود در تشکیل یک ” فراکسیون صنفی در مجلس ” که پیگیر مستمر و منطقی مطالبات فرهنگیان باشد تاثیرگذاری خود را جامه عمل بپوشانند و این البته خیلی هم دور از انتظار نخواهد بود !
به امید آن روز …
سازمان معلمان ایران
