شانزدهمین اجلاس غیر متعهدها در تهران از دو منظر کاملا با اجلاس ها دیگر متفاوت بود.
نخست
نازلترین اجلاس از نظر شرکت کنندگان در اجلاس سران که نسبت به دورهی قبل که در قاهره برگزار شد و در دوره پانزدهم که در شرم الشیخ برگزار شد رژیم ایران ودستگاههای تبلیغاتی آن مدام حکومت مبارک را به بیکفایتی متهم میکردند که تعداد کشورهای شرکت کننده نشان از نامشروع بودن حکومت مبارک دارد. جالب اینجاست که تعداد کشورهای شرکت کننده ۴۰ کشور در سطح سران بود، اما تعداد کشورهای شرکت کننده در تهران در اعداد ۲۷ توقف میکند که این نشان از بیکفایتی رژیم ایران را دارد.
تازه رژیم ایران برای دعوت همین تعداد کشور در سطح سران مجبور به دادن باجهای کلان و کمک کردن به کشورهای بدبختی شد که دچار بحران مالی و غذایی هستند، کشورهایی نظیر کره شمالی، زیمباوه، افغانستان، عراق و تاجیکستان که همه سران کشورهای دعوت شده روی هم یک مهره با ارزش در سازمان ملل نیستند.
البته این تعداد سران با هزار بدبختی به تهران آمدند چرا که کار به جایی رسیده بود که اگر اسم یک کشور را میگفتند که قرار است به تهران بیاید فردا کشور مورد نظر تکذیب میکرد.
دوم – اتفاقات بی سابقه در اجلاس
دعوت محمد مرسی رئیس جمهوری مصر بعد از انقلابهای موسوم به بهار عربی که البته مصر به دلیل اینکه رئیس اجلاس قبل در شرم الشیخ بود باید به تهران میآمد و ریاست را تحویل میداد که آمد و فقط و فقط چندساعت در تهران ماند.
در این مدت هم که مرسی در اجلاس شرکت کرد تنها برنده تبلیغاتی در تهران بود چرا که بر خلاف آقای خامنهای که در سخنرانی به بحران سوریه کوچکترین اشاره نکرد، آقای مرسی اعلام همبستگی با مردم سوریه کرد و شخص بشار اسد را ظالم خواند که مترجم بحرین را جایگزین سوریه کرد که این کار از رژیم ایران بعید نبود ولی همین که این همه خبر نگار را به ایران برای پوشش خبری دعوت میکنند کار دستشان میدهد .
حضور دبیر کلّ سازمان ملل در تهران که در تمامی اجلاسها شرکت کرده بود و اگر نمیآمد امر بیسابقهای بود حتی با حضور دبیر کلّ هم دردسرها کم نشد که هیچ بیشتر هم شد چرا که آقای بان کی مون از وضع حقوق بشر شکایت کرد و خواستار آزادی زندانیان سیاسی از بند شد که به مذاق آقایان خوش نیامد. در نهایت چیزی که نصیب رژیم ایران شد:
اول – آبروریزی در دخل و تصرف ترجمه سخنان آقای مرسی
دوم – منزوی بودن ایران نشان داده شد که حتی کشور دوست و همسایه ترکیه هم نیامد
سوم – وضع حقوق بشر.
شهریار کاشانی – فعال دانشجویی
سایت ملی – مذهبی محلی برای بیان دیدگاههای گوناگون است.
