زمانی خواندیم که چطور وقتی برق شهری در ژاپن قطع شد مردم داخل سوپر مارکتها و فروشگاههای بزرگ به آرامی و در تاریکی همه چیزهایی را که در سبد خریدشان قرار داده بودند سر جایشان برگرداندند و به آرامی از فروشگاهها خارج شدند.
چیزی نگذشت که تمیزی و نظم کمپهای مردم سیلزده که توی ورزشگاههای شهر بنا شده بود توجه همه را جلب کرد ، بعد دیدیم که مسئولان شهر جلوی مردم سجده میکنند و معذرت میخواهند بخاطر اینکه سونامی شده و ما نتوانستیم بهتر از این از شما مراقبت کنیم.
چیزی نگذشت که عکس مدارس صحرایی شهر فوکوشیما منتشر شد! با نهایت شرمندگی سالن ورزشی را پارتیشن زده بودند و بهصورت کلاسهای مجزا با حداکثر ۱۵ دانش آموز در آورده بودند.
نکتهاش هم اینکه همه کلاسها یک السیدی ۳۲ اینچی داشت. وزیر آموزش و پرورششان هم توی رسانهها ضمن کلی عذرخواهی قول داد که بهزودی حداقل امکانات را برای دانش آموزان مهیا خواهد کرد. یعنی این چیزها را تازه زیر حداقل میدانند! محاسبه کنید حداکثر را.
چند روز قبل هم مطلع شدیم که پیرمردهای ژاپنی سپاه مهندسین پیر تشکیل داده اند و داوطلب اینکه بروند فوکوشیما و در مهار نیروگاه کمک کنند تا جوانترها در معرض تشعشعات نیروگاه و مرگ قرار نگیرند! چرا؟ چون نسبت به جوانها کمتر از عمرشان باقی مانده و اثرات ناگوار رادیواکتیو زمان کمتری در کشورشان باقی خواهد ماند و خودشان هم زمان کمتری رنج و دردش را تحمل خواهند کرد! همینقدر منطقی و بشردوستانه.
حالا هم که این خبر پایین در آمده که بزرگواری میفرمایید و میخوانید:
بازگرداندن میلیاردها ین پس از سونامی:
بهگزارش خبرگزاری آلمان، مردم ژاپن، که در ماههای گذشته، بحران سیل ، سونامی و نشت مواد رادیواکتیو را پشتسر گذاشتهاند، بیش از سه و نیم میلیارد ین ( بیش از ۴۵ میلیون دلار) پول را که در مناطق سیل زده یافتهاند به دولت بازگرداندهاند.
همچنین ۵۷۰۰ گاوصندوق پیدا شده پس از سیل که حاوی بیش از دو میلیارد ین بوده، به دولت داده شده است.
سخنگوی پلیس ژاپن اعلام کرد مردم و داوطلبان همچنان کیف پولهای پیدا شده را تحویل میدهند و تا کنون ۹۶ درصد مبالغ پیدا شده، به صاحبانشان بازگردانده شده است.
زلزله و سونامی در ژاپن که در ماه مارس رخ داد، دستکم ۲۰ هزار کشته و هزاران نفر بیخانمان برجا گذاشت.
آنوقت فکرش را بکنید خدا ما را ببرد بهشت، اینان را به جهنم!
نکته جالب اینجاست که بدانید در فرهنگ ژاپنی مفهمومی بنام “گناه” وجود ندارد… و اصلا” مردم با این مفهموم هیچ آشنایی ندارند… تنها مفهوم بازدارنده در آنجا، “شرمندگی” است. برای این است که کسی که درست کارش را انجام نمیدهد و پیش مردم شرمنده میشود، حتی ممکن است که دست به خودکشی بزند، چون دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد… .
“شرمندگی” مفهوم زمینی و “گناه” مفهوم آسمانی است. “شرمندگی” بین شخص و اطرافیانش اتفاق میافتد، اطرافیانی که شخص همیشه آنها را میبیند، ولی “گناه” بین شخص و خدا است… و نتیجه این۲ باور را مقایسه کنید.
سایت ملی-مذهبی محلی برای ارائه دیدگاههای گوناگون است.
