روزهای تعطیل رمضان بد جوری سنگین و دیر میگذرد. دهان به روزه بسته ای و آنچه در روزهای تعطیل معمول حالت را سر جا می آورد دیگر کارگر نیست. دل و دماغ تفریح و سرگرمی نداری و لذا سینما و خرید را خط می زنی . به دنبال خلوتی هستی اما نه حال و روزت با دهان روزه مناسب کوه و کمر است و نه حال و حوصله پارک را داری.
دلت می خواهد جایی دنج و مصفا پیدا کنی وفقط بنشینی و به خلوت دل بپردازی.
مکانهایی که به حافظه ات می آید را یکی یکی از نظر می گذرانی و ناگهان گویی خودت هم از این دریافتی که کرده ای در تعجب می مانی .
هر مسجدی که به یادت می آید که قرار است عبادت گاه باشد اغلب نه دنج است و نه مصفا !
و تازه همیشه درش برویت باز نیست!
بالعکس اغلب امامزاده ها که به قصد زیارت بنا شده اند در مکانهایی دنج و سرسبزاند و تقریبا همیشه اوقات درشان برویت باز است.
با خودت از این پارادوکس در شگفت می مانی جایی که منتسب به خدا است چندان دلکش نیست و جایی مناسب برای خلوت دل نیست اما جایی که نام آدمیزاده ای را یدک میکشد جایی است که میتوانی در آن گوشه ای بنشینی و فارغ ازهر رسم و آدابی دمی بیاسایی و به خودت ، زندگی ؛ دنیا و روزگارش و دل و دغدغه هایش فکر کنی !
و وقتی یکی از دغدغه هایت انتساب همین مکانها به کسانی میشود که روزگاری از دیاری دیگر و با شمشیر به سر زمینت آمده اند دیگر آن سرخوشی هم از یادت می رود! و از حال و هوای دل بیرون می آیی!
در سرزمینی که به نام خدادر آن حکومت می کنند یافتن جایی که در آن دمی فارغ از هر فکر و خیالی بیاسایی و به مراقبت از کودک دل مشغول شوی چقدر نایاب است!
نمی دانم سلسله تاریخی بوجود آمدن چنین وضعیتی چه بوده است اما هر چه هست به گمانم یک جای کاربد جوری می لنگد .
آنها که متولی چنین اموری اند قطعا این نیاز بندگان هیچ کجای دغدغه شان نیست !
نمی دانم ، شاید باید کسانی از ما ،خود دستی بر زانوی همت بزنیم تا “مکانی” برای خلوت دل فراهم آید !
طرف چمنی شاید ،
کنار جویباری ،
در سایه سار درختی تنومند ،
کلبه ای در انتهای باغی
بر سر تخته سنگی بر فراز دره ای بی انتها شاید
بر ستیغ کوهی
…..
جایی بدون انتساب به هیچ دین و آیینی !
جایی فقط برای بازیافت معنویت !
….
شاید چنین مکانی سالیانی بعد خود امامزاده ای باشد برای خودش !
که بعید نیست ! و چه دریغ آمیز !
اما ای کاش می توانستیم برای دلهای تنگمان ” دل خانه” ای درست کنیم درساکت ترین و زیبا ترین منظر دنیا که همیشه و همه وقت درهای فضای بی آلایشش به روی همه تنگ دلان باز باشد !
بی نیاز از هیچ آداب و مناسکی !
جایی فقط برای فرار از برون و رفتن به درون و فراز آمدن دوباره بر سر بام هستی !
ایدون باد !!
سایت ملی – مذهبی محلی برای بیان دیدگاههای گوناگون است.
