رضا جعفریان
در طول یک هقته مانده به انتخابات مباحث متنوعی درباره استراتژی تحریم فعال در قالب استاتوس ها در فیسبوک نوشته شد. این مباحث را می توان به چند گروه عمده تقسیم کرد: (استاتوسهای که به آنها در هر بخش اشاره شده مهمترین آنها بوده و نه همه آنها)
تحریمی–تحلیلی با رویکرد تحریم فعال:
مجید مسعودی
انتخابات مخدوش 88 و عدم وجود نشانه ای از اصلاح رویه هایی که منجر به مخدوش شدن آن انتخابات گردید؛
نظارت استصوابی و نبود نامزدهایی با حداقل مطلوبیت؛
قول و قرارهای کلامی و مجازی، برای ایفای نقش موثر در تغییر وضع موجود؛
کم وزن بودن استدلال های موافقان مشارکت در انتخابات؛ حرف ها و استدلال های آدم های با تجربهتر سیاسی؛ آدم های کشته شده و زندانی و در حصر؛
من، امروز، رای نخواهم داد
رضا صادقیان :
عدالت علوی یعنی چاپ بنر به مقدار انبوه و کرایه سالنهای مجلل برای سخنرانی انتخاباتی و سخن گفتن از فساد اقتصادی
تحریمی– تحلیلی با رویکرد نقادانه نسبت به تحریم فعال :
مریم نظری :
من مانده ام که یک هفته مانده به انتخابات کسانی که به درست انتخابات این دفعه را تحریم کردهاند چرا کار نمیکنند روی نظرشان . یا اگر میکنند چرا ما نمیشنویم. باید به خود بگوئیم اگر همین طور نشستهایم که مردم خود به خود نیایند پای صندوق، بگذارند که آخر هفته برویم سفر، چنین اتفاقی نمی افتد مردم جذب و جلب تبلیغات میشوند. به ویژه در محیطهای کوچک مانند شهرکها و شهرهای کوچک و خانههای سازمانی، مردم در رودربایستی و یا ملاحظه کاری و یا هر توجه دیگری بین رای ندادن و رای دادن دومی را بی خطرتر میبینند ، چه جای انتقاد از آن ها. این دوره و این دفعه باید فیلی هوا کنیم . اگر نکنیم به گمانم باب تغییر و دگرگونی بسته می شود و بچهها در زندانها رها. به قول شاعر ای وای بر اسیری که از یاد رفته باشد. اگر زندانیابان باور کنند که هر چه کنند اثری در آب و نانشان نخواهد داشت، معلوم است دست از روش خود برنمی دارند. فریدون مشیری زنده یاد در وصف گرگان و گرگی کردنشان گفته بود بره می بینند گرگی می کنند. دست کم هر کدام از ما پنج نفر را قانع کنیم برای نرفتن پای صندوق رای.
پری سیما پشیراد :
گرفتن آزادی از مردمی که نمی خواهند برده بمانند,سخت است اما دادن آزادی به مردمی که میخواهند برده بمانند سخت تر است
مجتبی سمیع نژاد :
همه دوستانم در فیسبوک می نویسند «تحریم انتخابات». خب من که رأی نمیدهم، فکر کنم بقیه دوستانشان هم رأی نمیدهند،خودشان هم که رأی نمیدهند. سوال این است که خب برای چه مینویسند اینجا؟ همینطوری سوال پیش اومد برام، منظوری نداشتم .
بهراد بردبار :
روی مساله تحریم و رای ندادن خیلی تاکید شد و فردای روز انتخابات نتیجه این عمل محسوس نخواهد بود. به فرض که همه در خانه بمانند، یک روز جمعه خیابانهای مثل سایر جمعه ها خلوت خواهد شد. نافرمانی مدنی باید مستقیم حاکمیت را با مشکل مواجه کند. مثلا بستن راهها یا اشغال و یا اعتصاب. رای ندادن چطور حاکم را با مشکل مواجه می کند؟ حاکم می گوید ۷۰ درصد رای دادند و ما هم سند و مدرکی برای اثبات حرفمان نداریم که تحریم قوی بوده است!؟
امین نیما :
انتخاب بین بد و بدتر مارو به اینجا رسوند غرب هم چشمش به مردم نیست که رای میدن یا نه اگه تصمیم به حمله باشه مخالفت 90% مردم دنیا هم فایده ای نداره. باید از اولین روزی که اعدام ها و حق کشی ها شروع شد مردم انتخابات را تحریم می کردن
تحریمی – تحلیلی با رویکرد غیر همدلانه نسبت به تحریم فعال :
امین فلاح :
آقایان با خارج کردن نمایندگان واقعی مردم از صحنه، عروسک های بزک کرده را بر جای آنها مینشانند و افسوس که این عروسکهای بزککرده نه میخواهند و نه میتوانند قدمی در دفاع از ملت خود بردارند و از این روست که کثیری از اقشار ملت ایران از صندوق های رای قطع امید میکنند
سهیل جان نثاری:
من رأی نمیدهم، نه به خاطر اینکه انتخابات سالم نیست. مگر انتخابات 88 یا 86 یا 85 یا 84 انتخاباتهای سالمی بودند و تقلب درشان انجام نشد؟ من رأی نمیدهم، نه به خاطر پاسداشت خون شهدای جنبش سبز. علاقهای ندارم این عبارت احمقانه را به کار ببرم. مدیون شهدا نیستم؛ نه شهدای جنگ، نه شهدای جنبش سبز و نه شهدای هستهای! من رأی نمیدهم، نه به خاطر تحریم گسترده انتخابات با مشارکت فعال. اگر مدافعان تحریم نظرشان این است که آراء اعلام شده تقلبی است، تحریم تأثیری در مشارکت رسمی در انتخابات ندارد. مشارکت فعال هم که کلاً چیز بیمعنیای است. بدون تریبون و پایگاه خاصی غیر از اینترنت، صحبت از مشارکت فعال اصلاً محلی از اعراب ندارد.
من رأی نمیدهم، صرفاً چون هیچ کاندیدایی ندارم. دوره پیش به شهری نزدیک اصفهان رفتم و رأی دادم. اما این بار، «هیچ» کاندیدایی ندارم.
تحریمی با رویکرد همدلانه نسبت به استراتژی تحریم فعال :
مریم شبانی :
یعنی واقعا جمعه قراره توی این شهر انتخابات برگزار بشه؟ تاحالا یک نفر رو رویت نکردم درحال تبلیغ و تراکت پخش کردن…این سرمایی که من میبینم با آتیش هیچ تنوری گرم نمیشه ! هرکی میترسه اغفال شه بره رای بده . می تونه شناسنامش رو تا روز شنبه به من امانت بده، مثل جونم از شناسنامههاتون مراقبت میکنم
فخر السادات محتشمیپور:
آه شناسنامه جان!
من به تو قول می دهم تا پایان این انتخابات رسوا (به قول همسرجان) تو را ملاقات نکنم من به تو قول می دهم در این نمایش انتخاباتی تو را پاک و منزه نگاه دارم من به تو قول می دهم به زندانیان سیاسی مان، به نامزدهای واقعی مان، پشت نکنم. شناسنامه جان خاطرت جمع! من تو را فقط برای روزهای ملاقات با همسرجان روزه دربندم که اسیر ستم است و قربانی کینه توزی ها کسی که خود قربانی هوی و هوس و شهوت قدرت است، از کشوی میزم درخواهم آورد. من به تو قول می دهم
عسل اسماعیل زاده :
من كه با شناسامه خودم صحبت كردم راضي نيست كه اين دوره بهش مهر بزنن،راستش منم اصرار نكردم. هرجور كه راحته!
مجتبی هدی :
ارزش این رای ندادن شاید در همینه که خود مردم رای نمیدن.نه اینکه چون یک عده میگن رای ندید ،رای ندن
مهدی مهتدی :
میزان ، رای ملت است اما صندوق ها ، دست دولت است آسانترین راه ، سرقت است هدف ،کسب قدرت است انگیزه ، اخذ ثروت است بهترین توجیه ، دفاع از ولایت است فراموش شده ، فردای قیامت است رای دادن و ندادن هم ، تنها حق باقیمانده ملت است
مریم روزبهانی :
از دوستي پرسيدند چرا راي نميدي؟ خيلي ساده جواب داد، چون ندا راي نميدهد سهراب راي نميدهد
محمد راي نميدهد صانع راي نميدهد!
مخالف تحریم انتخابات با رویکرد مصلحت سنجی سیاسی حاوی نگاه انتقادی نسبت به شرایط کشور:
سیما لرستانی :
چه شرایط سختی است برای ما ،برای ما که درد مردم را داریم درد مردم محروم و مستضعف را داریم
برای ما که پنجه های خون آلود نظام سلطه را به رای العین پیش روی خود میبینی دست و دلمان به شرکت در انتخابات (انتصابات) مجلس نمی رود هنوز برخورد های ناروای 88 فراموشمان نشده است. هنوز درد از دست دادن هاله و صابر نازنین روح مان را می آزارد. از سویی با در نظر گرفتن رد صلاحیتها و در بند بودن شمار زیادی از چهرههای سیاسی و حضور تقریبا یک سلیقه سیاسی خاص در این انتخابات رای دادن را بی معنا می دانیم. در هر انتخاباتی مردم به جریان ها و سلیقه های سیاسی رای می دهند نه اینکه در یک جریان سیاسی به تقی و نقی. اما با تهدید های خارجی چه کنیم،در شرایطی دلسردی سیاسی در میان مردم وجود دارد که تهدید های خارجی در اوج است و شرکت در انتخابات (رای سفید) برای دفع این خطرات مهم ضروری به نظر می رسد. شرایط برای تصمیم گیری سخت است .
فارغ از گزارشاتی که کاربران فیس بوک در روز رای گیری از وضعیت شهرهای خود می دادند ، رای دادن اکبر هاشمی رفسنجانی ، سیدحسن خمینی و به خصوص سید محمدخاتمی تاثیر بسیار محسوسی در محتوای استاتوس هاسی فیس بوکی درباره کارآمدی استراتژی تحریم فعال واتحاد موثر لازم در این باره داشت که البته با توجه به اینکه هنوز آقای خاتمی دلایل رای دادن خود را – علی رغم عدم تحقق شرایطی که گذاشته بودند– اعلام ننموده اند ، دراین مجال قابل بررسی نمی باشد .
در مجموع بررسی استاتوس ها وسایر اخباری که در باره ارزیابی موفقیت استراتژی تحریم فعال در فیس بوک منتشر شده است یک برآیند مشخص دارد ،که بارها نیز بوسیله صاحب نظران برآن تاکید گردیده است ؛ تحریم فعال استرتژی است که اجرای موفق آن نیازمند برنامه ریزی بسیار منسجم تر و سیتماتیکتر می باشد .
مطالب کاملا منطبق بر واقعیات جامعه است.دست مریزادبه شما.
حانه ما را اشغال کرده اند ، حد اقل کاری که میتوانیم بکنیم این است در هر فرصتی از جمله انتخابات برویم بر در خانه بکوبیم و خوابشان را آشفته کنیم . هدف این حکومت این است که کاری کند که اکثریت مردم مانند زمان شاه از برگزار شدن انتخابات هم خبر نشوند . انوقت میماند دیدن کدخذای دنیا یعنی شیطان بزرگ .