پروفسور دکتر جاسم یونس الحریریکمترجم علی سرداری

جنگ اطلاعاتی بین تل‌آویو و تهران

جنگ اطلاعاتی بین تل‌آویو و تهران یک رویارویی پیچیده و «سایه‌ای» چند دهه‌ای است که به‌تدریج تشدید شده و اکنون شامل جاسوسی، ترور، حملات سایبری و هدف قرار دادن چهره‌های برجسته نظامی و هسته‌ای است. این درگیری از سطح جنگ نیابتی فراتر رفته و به رویارویی‌های اطلاعاتی و حتی نظامی مستقیم در عمق سرزمین‌های یکدیگر تبدیل شده است.
ویژگی‌های کلیدی جنگ اطلاعاتی میان دو طرف
• عملیات ترور و تصفیه رژیم صهیونیستی ترورهای دقیقی را در داخل ایران انجام می‌دهد و رهبران برجسته سپاه پاسداران و دانشمندان هسته‌ای را هدف قرار می‌دهد. در مقابل، تهران نیز مقامات اطلاعاتی صهیونیستی و منافع تل‌آویو را در نقاط مختلف جهان هدف قرار می‌دهد.
• شبکه‌های جاسوسی و جذب نیرو تهران توانسته است به اهداف حساس در داخل اسرائیل نفوذ کند و حتی برخی نیروهای محلی را جذب کند؛ از جمله پرونده‌هایی درباره جاسوسی سربازان و حتی اتهاماتی درباره جذب سیاستمداران سابق. در مقابل، موساد شبکه‌ای گسترده در داخل ایران دارد که در عملیات خرابکاری علیه تأسیسات هسته‌ای نقش داشته است.
• جنگ سایبری دو طرف حملات دیجیتالی متقابلی را برای مختل کردن زیرساخت‌های حیاتی انجام می‌دهند. ایران شبکه‌های آب، برق و ارتباطات رژیم صهیونیستی را هدف قرار می‌دهد و رژیم صهیونیستی نیز با نفوذ به سیستم‌های صنعتی و هسته‌ای ایران پاسخ می‌دهد.
تحولات در رویارویی مستقیم این تقابل ابعاد علنی‌تری یافته است؛ رژیم صهیونیستی حملات و عملیات هوایی در عمق خاک ایران انجام داده و رهبران ارشد را هدف قرار داده است.
تهران نیز با عملیات موشکی و پهپادی علیه پایگاه‌های اطلاعاتی و اهداف حساس در سرزمین‌های اشغالی واکنش نشان داده است.
تشدید تنش‌ها در سال ۲۰۲۶
در روزهای پایانی آوریل ۲۰۲۶، جنگ جاسوسی میان رژیم صهیونیستی و ایران شدت گرفت. رسانه‌های صهیونیستی از یک پرونده امنیتی مهم پرده برداشتند که شامل کیفرخواست علیه دو سرباز نیروی هوایی رژیم صهیونیستی به اتهام جاسوسی برای ایران بود.
خطرناک‌ترین جنبه این پرونده، به گفته سازمان پخش صهیونیستی، نه‌تنها جذب نیروهای صهیونیست توسط ایران، بلکه نفوذ به پایگاه استراتژیک «تل‌نوف» در نزدیکی شهر اشدود است؛ پایگاهی که همواره یکی از محرمانه‌ترین مراکز نظامی رژیم صهیونیستی محسوب می‌شده است.
به گفته مقامات صهیونیستی، این دو سرباز علاوه بر ارسال تصاویر یکی از مربیان پرواز و اطلاعات مربوط به شخصیت‌های نظامی و سیاسی، نقشه‌های موتور جنگنده‌های اف–۱۵ را نیز در اختیار ایران قرار داده‌اند؛ اقدامی که نقض آشکار قوانین سانسور و امنیت نظامی به شمار می‌رود.
کشف شبکه جاسوسی موساد در ایران
شامگاه جمعه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، سپاه پاسداران اعلام کرد که در یک عملیات پیچیده، شبکه‌ای وابسته به موساد را شناسایی و عضو اصلی آن را در استان اردبیل دستگیر کرده است.
روابط عمومی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اعلام کرد که این فرد با ارسال اطلاعات درباره برخی سایت‌های حساس استان، در حال همکاری با سرویس جاسوسی رژیم صهیونیستی بوده و طی عملیات امنیتی بازداشت شده است.
استاد علوم سیاسی و روابط بین‌الملل [email protected]
منبع رای الیوم

مطالب مرتبط

عبدالواحد كنعان: مترجم علی سرداری

با این حال، النّهوم با حملات شدید نهادهای مذهبی و سیاسی روبه‌رو شد؛ نهادهایی که اندیشه‌های او را تهدیدی برای قدرت و موجودیت خود می‌دیدند. او بارها با طرد اجتماعی و رسانه‌ای مواجه شد و نوشته‌هایش در محافل دانشگاهی و روزنامه‌نگاری وابسته به رژیم‌ها به حاشیه رانده شد. با وجود این، توانست نفوذ خود را از طریق انتشار مستقل و نوشته‌های انتقادی ماندگار حفظ کند.

منیر شفیق – اندیشمند و نویسنده سیاسی:مترجم علی سرداری

چندین سو تشدید شد: لزوم حل بحران تنگه هرمز، تشدید درگیری برای پایان دادن به محاصره بنادر ایران، کاهش محبوبیت داخلی، نزدیک شدن انتخابات میان‌دوره‌ای و تعمیق بحران اقتصادی در آمریکا و جهان.
علاوه بر این، ناامیدی تقریباً کامل از دستیابی به هدف اعلام‌شده جنگ ـ یعنی تغییر رژیم ـ نیز وجود داشت. این ناکامی نه تنها به دلیل مقاومت و انسجام رهبری ایران و وحدت مردم، بلکه به دلیل استقامت سیاسی و نظامی ایران در مدیریت جنگ و درگیری بود. همه این عوامل، رئیس‌جمهور آمریکا را وادار کرده است که یافتن نوعی توافق را بر بازگشت به جنگ ـ آن‌گونه که نتانیاهو می‌خواهد ـ ترجیح دهد؛ به‌ویژه پس از اصرار ترامپ مبنی بر اینکه هرگونه آتش‌بس یا توافق بعدی باید شامل لبنان و شاید غزه نیز باشد. این موضوع روابط میان ترامپ و نتانیاهو را تیره کرده است، چنان‌که در مکالمه تلفنی ماقبل آخر آنها آشکار شد.

جمال الطاهر محقق و متخصص رسانه‌ای تونسی در مونترال، کانادا:مترجم علی سرداری

در تاریخ تونس، یک پارادوکس دردناک تکرار می‌شود: بسیاری از چهره‌هایی که زندگی، اندیشه و مبارزه خود را وقف کشور کردند، در نهایت به انزوا، بدنامی، تبعید، زندان و گاهی حتی مرگ دچار شدند، پیش از آنکه بعدها به‌عنوان بخشی از وجدان ملی دوباره کشف شوند.