سهم مردم خرمشهر پس از آن همه حماسه که دولت همچنان از آنها برای تبلیغات خود استفاده میکند، چیست؟
برای من که در سالهای جنگ در اهواز متولد شده و پس از جنگ ایران و عراق چند سالی را همراه با خانواده ام در خرمشهر زندگی کردم سالروز آزادی خرمشهر روز ویژهای همراه با احساسات خاصی هست که با وجود این زندگی جدید در غرب همچنان همراه من هست.
شرایط بد سالهای پس از جنگ که از خرمشهر و آبادان خرابهای بیش نساخت، بهترین سالهای دوران کودکی من در این شهر و در کنار این مردم گذشت که همراه با خاطرات تلخ و شیرین بسیاریست.
از کشتیهای غرق شده درون رودخانه زیبای خرمشهر، خانههای تخریب شده، مردم فقیری که در آن خانهها زندگی میکردند، انفجار بمبی در نزدیکی خانه ما که یک پسر نوجوان را پس از چند روز زجر کشیدن، کشت، مسجد جامع و نمایشگاه توپ و تانکهای ارتش و رژه سالیانه نیروهای مسلح و سخنرانی رئیس جمهور که به صورت مستقیم از تلویزیون همراه با کلیپهای حماسی پخش میشد بدون هیچ دستاوردی برای مردم خرمشهر!
سهم مردم خرمشهر پس از آن همه حماسه که دولت همچنان از آنها برای تبلیغات خود استفاده میکند، چیست؟
خاطرات شیرین دوران کودکی، دبستان شهدای خرمشهر، تا مدرسه راهنمای خرمشهر، و دوستانم پوریا، سعید، وحید، رضا و محمد که بخش عمدهای از آن دوران را با آنها تقسیم کرده ام و سالهاست که از آنها بیخبرم.
خرمشهر همچنان زنده است، و درونش زندگی جاریست، روحیه مردم خرمشهر با همه این مسائل از یک استواری و پایداری بزرگ سخن میگوید… که با پوست و استخوان خود حس کردم و بسیار از آن آموختم.
قلب من همچنان با خرمشهر است.
سایت ملی – مذهبی محلی برای بیان دیدگاههای گوناگون است.
