انتظار می رفت در بستر تاکیدات مکرر رهبری شرایط زندگی ما مردم به ویژه در وضع معیشت بیش از گذشته مورد اصلاح قرار گیرد نه آن که در خوش بینی مفرط وجهل مرکب کسانی که تحریم را سپر ناکارآمدیشان کرده اند توجیه شود. مگر قرار نبود عزم همه دولتمردان جزم گردد تا جراحی بزرگ اقتصاد کشور با هدف مندی یارانه ها ضامن عزت هر چه بیشتر مردم و حلال مشکلات شود؟ در حالی که شبیخون تورم و بیکاری، شاهرگ حیات اقتصادی خانواده ها را در مرز تحدید قرار داده است، مگر مقرر نبود با رفع فقر، فساد و تبعیض حرکت در مسیر توسعه و آبادانی کشور تسهیل شود؟ حال چگونه زمینه ی بروز ارقام بی سابقه ای از فساد مالی فراهم آمده است؟