کانون صنفی معلمان ایران:
در پایان تآسف خود را از زندانی بودن شماری از همکاران ارزنده مان اعلام می کنیم. رسول بداقی،از شهریورماه 88 تاکنون در زندان است،بدون حتی یک روز مرخصی،و حتی بدون این که اجازه داشته باشد با خانواده و کودکان خردسال خود،ملاقاتی حضوری داشته باشد. محمد داوری نیز اکنون بیش از سه سال است که زندانی است و اجازه ی مرخصی نیافته تا خانواده و مادر سالخورده اش را از نزدیک ببیند. عبداله مومنی و محمود باقری نیز از دیگر آموزگاران ارزنده ای هستند که متآسفانه در زندان بسر می برند و خانواده هایشان چشم به راه آزادی شان. ما خواستار این هستیم که این عزیزان و دیگر فرهنگیان دربند،که حتی برخی از آنها،بیش از نیمی از دوره ی محکومیت خویش را سپری کرده اند،آزاد شوند. بی گمان،آزادی این آموزگاران،می تواند بهترین هدیه ی آغاز مهر آموزش باشد.
- 1391/07/06
