پنج‌شنبه 19th مارس 2020 , ساعت: 09:03کد مطلب : 116337 نسخه قابل چاپ
آمار و ارقام جهانی کرونا از آینده کرونا چه میگوید؟

آیا یک فاجعه انسانی در راه است؟

تعمیم نتایج پیش بینی های صورت گرفته از خسارت های انسانی اپیدمی کورنا و نیازهای بخش سلامت در غرب به کشورمان، نقطه چینی از مرزهای یک فاجعه انسانی بزرگ در صورت عدم اقدام عاجل دولت و عدم همکاری موثر مردم با نظام سلامت ایران را ترسیم میکند. فاجعه ی انسانی که میتواند در طی یک دوره ی یکساله خسارت انسانی معادل جنگ هشت ساله عراق را به میهن عزیزمان تحمیل کند.

تلاش برای شناخت ابعاد احتمالی زیان ناشی از جهان گیری این بیماری و ایجاد آمادگی در دولت ها برای تامین نیازهای ضروری مقابله با آن نه تنها به کاهش «عدم اطمینان» از آینده اقتصاد جهان منجر نشده است که بی اعتمادی به دولت ها و ظرفیت آنان در مقابله با کورنا، به دامنه ی این وحشت نیز افزوده است و اکنون تحقق بدبینانه ترین سناریو احتمالی موسسه بروکینگیز در رشد منفی ۶ درصدی اقتصاد آمریکا و منفی یک درصد چین در سال ۲۰۲۰ را باور پذیرتر کرده است.

تحقیق تازه ی امپریال کالج انگلستان در خصوص پیامدهای احتمالی گسترش ویروس کورنا در بریتانیا و آمریکا، نشان میدهد که در فقدان اقدامات عاجل پیشگیرانه دولت و تغییر بنیادی در رفتار شهروندان، کورنا جان نیم میلیون بریتانیایی و ۲ میلیون آمریکایی را تهدید میکند. این پژوهش که گفته می شود نقش اساسی در تغییر سیاست های دولت انگلستان در مقابله با این ویروس کشنده داشته است؛ بر این فرض مبتنی است که ۸۰ درصد از شهروندان این دو کشور به این بیماری مبتلا خواهند شد.

پیشتر انجمن بیمارستان های آمریکا با در نظر گرفتن فرض ابتلا ۳۰ درصدی شهروندان آمریکا،‌ احتمال مرگ ۴۸۰ تا ۵۰۰ هزار آمریکایی به دلیل بیماری کورنا را مطرح کرده بود. براساس این پیش بینی، این کشور نیازمند برنامه ریزی برای بستری ۵ میلیون بیمار آمریکایی است که ۲ میلیون آنان نیازمند به تخت ICU و احتمالا یک میلیون نیازمند دستگاه تنفسی (ventilator) خواهند بود. این در حالی است که آمار رسمی حکایت از وجود ۶۲هزار دستگاه تنفسی در آمریکا و امکان افزایش آن تا یکصدهزار در چند ماه آینده را خواهد داشت. انجمن بیمارستان های آمریکا معتقد است که با تامین چنین نیازی نیز نرخ مرگ و میر ناشی از کورنا صرفا به نیم درصد خواهد رساند.

در نبود پژوهش رسمی در خصوص میزان خسارت احتمالی انسانی و اقتصادی در ایران، چنانچه فروض دو مطالعه فوق الذکر را به ایران تعمیم دهیم، به نتایج نگران کننده ی از میزان احتمالی خسارت انسانی این بیماری و نیازهای بخش سلامت ایران خواهیم رسید.

پیش بینی مبتنی بر فرض عدم اقدام جدی دولت و عدم  تغییر رفتار شهروندان در کنترل بیماری

در نبود اقدامات پیشگیرانه مناسب نظام سلامت و عدم تغییر جدی رفتار شهروندان ایرانی، با فرض ابتلا ۳۰ درصد جامعه به این بیماری، ۵ درصد بیماران نیازمند مراقبت های بستری خواهند بود- این میزان در ایتالیا ۱۰ درصد بوده است. با این فرض، میتوان انتظار داشت که از ۲۵ میلیون مبتلا، یک میلیون ۲۵۰ هزار نفر نیازمند خدمات بستری خواهند بود و بین نزدیک ۲۵۰ تا ۵۰۰ هزار نفر نیازمند استفاده از بخش ICU و حداقل ۲۵۰ هزار نفر آنان نیازمند دستگاههای تنفسی خواهند بود.

چنانچه این ۲۵ میلیون مورد ابتلا در ۱۲ ماه به شکل متقارنی توزیع شوند و طول درمان هر بیمار هم یک هفته در نظر گرفته شود، طی ۱۲ ماه هفته ی ۱۰ هزار ICU  نیاز خواهد بود. توجه به این نکته هم ضروری است که اساسا ضریب اشغال تخت ICU در ایران بالا و بین ۷۰ تا ۸۰ درصد ظرفیت در خدمت سایر بیماران نیازمند قرار دارد. چنانچه فرض کنیم صرفا ۶۰ درصد ظرفیت ICU  ایران در اختیار این بیماری قرار بگیرد ما صرفا ۴ هزار تخت برای ۱۰ هزار نیازمند این خدمات در هر هفته خواهیم داشت و عملا بخش قابل توجهی از بیماران نیازمند امکان برخورداری از این خدمات را از دست خواهند داد. چنانچه این بیماری با نرخ ۳۰ درصد در ۵ ماه به اوج خود برسد، ‌این نیاز به هفته ی ۲۵ هزار ICU خواهد رسید و ۸۰ تا ۸۵ درصد نیازمندان در این سناریو از خدمات ICU محروم خواهند شد.

ایران برای مقابله متعارف با بیماری کورنا،‌نیازمند افزایش سه و نیم برابری ظرفیت تخت ICU ، از ۷۲۰۰ تخت ICU کنونی به ۲۷ هزار تخت، افزایش ظرفیت تخت فعال بیمارستانی از ۱۴۰ هزار به ۱۷۰ هزار تخت، در اختیار گرفتن ۱۰ هزار دستگاه تنفسی(ventilator) جدید و به خدمت گرفتن کارگیری نزدیک به ۶۰ هزار نیروی آموزش دیده برای استفاده از این ظرفیت جدید است. برای تامین این نیازمندیها، هزینه ی معادل  ۷۰۰ تا ۸۰۰ میلیون دلار صرفا در بخش تامین ICU نیازمندیم. به فرض تامین این نیازها و برخورداری از یک ظرفیت متعارف، خسارت انسانی ۱۲۵ هزار تا ۲۵۰ هزار نفری (نیم تا یک درصد) برای بیماری کورنا پیش بینی می شود. اما متاسفانه به دلیل تنگاهای مالی دولت و تحریم ها و همچنین عدم امکان فنی فعال سازی چنین ظرفیتی در کوتاه مدت امکانپذیر نیست.

بنابراین برای جلوگیری از شکل گیری یک فاجعه انسانی در ابعادی بزرگتر از جنگ ۸ ساله ایران و عراق،‌ نیازمند همکاری و همدلی همه ارکان جامعه هستیم. حاکمیت بدون ایجاد هماهنگی و همدلی در درون خود، اولویت بخشی به مبارزه با بیماری کورنا،  انسجام بخشی در سیاست گذاری و بهره مندی از ظرفیت بالایی کارشناسی در بخش سلامت ایران و اجرای توصیه های کارشناسان در این حوزه، و همچنین بدون جلب همکاری و اعتماد همه ی شهروندان امکان مقابله با بیماری و کاهش هزینه های اقتصادی و انسانی آن را نخواهد یافت. شهروندان نیز بدون تغییر رفتار اساسی در رفتار خودِ، اعتماد به توصیه های نظام سلامت و تبعیت از آن، امکان موفقیت دولت را مهیا نخواهند کرد. در کنار همکاری رسانه ها و شخصیت های ملی جهت بازگشت و افزایش اعتماد به نظام سلامت ایران،‌ حمایت مادی و معنوی از این بخش و تلاش جمعی همه وطن دوستان برای رفع یا تعلیق تحریم های بخش سلامت  ضروری است.


حوزه :
برچسب ها :

مخاطبان محترم، سایت ملی-مذهبی از دریافت نظرات سازنده شما برای بهبود کیفیت مطالب استقبال می کند. انتقادهای شما و راهکارهایتان می تواند تحریریه سایت را در افزایش کیفیت مطالب کمک کند.

این سایت از نظر هویتی ملی-مذهبی ، اما از نظر حقوقی مستقل است.