مادر مریم صالحی در گفت و گو با سایت ملی-مذهبی

مریم را با دستبند از خانه بردند اما دو هفته است هیچ کس نمی گوید کجاست؟

پانزده روز از بازداشت مریم صالحی، فعال حقوق بشر می گذرد اما پیگیری های خانواده وی در این مدت بی نتیجه بوده و هیچ اطلاعی از نهاد بازداشت کننده و محل نگهداری وی در دست نیست.

ماموران امنیتی ساعت چهار و نیم بامداد به منزل پدری مریم در شهر اراک وارد می شوند و با برخوردی تند و بدون ارائه حکم به تفتیش منزل پرداخته و بعد از زدن دستبند به مریم صالحی او را به محل نامعلومی منتقل می کنند. این در حالی است که در پیگیری های خانواده و دوستان مریم هیچ نهاد و ارگانی مسئولیت بازداشت او را بر عهده نگرفته است.

مریم صالحی دانشجوی بیست و پنج ساله یکی از اعضای گروه حامیان حقوق بشر در ایران است که در زیر مجموعه مدافعان حقوق بشر قرار می گیرد. بر اساس تعریف کمیساریای عالی حقوق بشر، همه کسانی که به طور فردی یا گروهی در حمایت و بهبود حقوق بشر گام بر می دارند، مدافع حقوق بشر محسوب می شوند.

این مجموعه نگرانی های گوناگون حقوق بشری، مثل اعدام های بدون محاکمه، شکنجه، بازداشت ها و توقیف های خودسرانه، ختنه دختران و زنان، تبعیض، حقوق طبقات خاص مثل حقوق زنان، کودکان، پناهندگان و آوارگان و حقوق اقلیت های ملی و قومی و فرهنگی، زبانی و جنسیتی، مسایل استخدامی، اخراج اجباری، دسترسی به مراقبت های بهداشتی، زباله های سمی و تأثیر آن بر محیط زیست را مورد توجه قرار می دهند. فعالان حقوق بشر معتقدند که با اطلاع رسانی و علنی کردن عملکرد ناقضان حقوق بشر میتوان هرچه بیشتر واکنش و حمایت افکار عمومی و سازمانهای بین المللی مدافع حقوق بشر را در راستای حمایت از قربانیان کسب کرده و هزینه نقض حقوق بشر را برای ناقضان بیش از پیش کرد.

مریم صالحی یکی از این فعالان مدافع حقوق بشر است که از پانزده روز پیش خبری از او نیست. در این رابطه با مادر وی گفت و گویی انجام داده ایم.

متن گفتگوی سایت ملی – مذهبی با خانم صدیقه ماهوری مادر مریم صالحی را با هم می خوانیم:

خانم ماهوری الان بیشتر از دو هفته از بازداشت دخترتان می گذرد آیا تاکنون توانسته اید اطلاعی از وضعیت او بدست بیاورید؟

از آن روزی که مریم را از خانه با دستبند بردند ( ساعت ۴ و نیم صبح چهارشنبه ۲۵مرداد ماه) تا همین امروز هر روز من و دیگر اعضای خانواده و فامیل و دوستان و آشنایان بی وقفه به هر کجا که میتوانستیم سر زدیم. از زندانهای تهران و کرج و اراک گرفته، تا دادگاه ها و کلانتریها، و دیگر جاهایی که حتی قدرت فکر کردن به آنها را ندارم مثل سر زدن به بیمارستانها و پزشک قانونی !! فقط الان از خدا میخواهم که زودتر او را ببینم که سالم و سلامت باشد. بعد از آن حتی در زندان هم که باشد می رویم ملاقاتی و حتما آزاد می شود چون میدانم که دخترم بی گناه است ، مریم فقط و فقط دوست دارد که به دیگر انسانها کمک کند و عاشق این کار است و من اصلآ نمی فهمم که چرا باید برای حکومت یا دستگاه امنیتی مزاحمتی ایجاد کند؟

در پیگیری هایی که کردید آیا نهادی مسئولیت بازداشت دخترتان را بر عهده گرفته است؟

هنوز ما موفق نشدیم که بدانیم فرزندمان در چه مکانی نگهداری میشود! این بدان معناست که هنوز هیچ کس یا ارگانی مسئولیت سلامت او را قبول نکرده و در نتیجه همچنان نه پرونده ای دارد و نه اسمش در جایی رسمی درج شده و هم چنین او از حق داشتن وکیل و برقراری عدالت محروم می باشد و همین عوامل نگرانی ما را صد چندان می کند.

در میان اظهارات تان اشاره کردید که مریم عاشق کمک به انسان هاست می توانید از فعالیت های او برایمان بگویید؟

مریم، از زمانی که وارد دانشگاه شد (اقتصاد تهران) با چند نفر از دوستانش که آنها نیز علاقه مند به فعالیت های انسان دوستانه بودند همراه شد. مریم همچنین عضو یک گروه حقوق بشری است به نام حامیان حقوق بشر ایران ، که بیشتر در مورد حقوق بشر و حقوق زنان، آموزش و آگاهی رسانی فعالیت می کنند. مریم در کارگروه هایی نیز شرکت می کرد که افراد به صورت داوطلبانه در زمینه حقوق بشر بحث می کردند و آموزش می دیدند که چگونه به جامعه و یا افرادی که حقوقشان نقض می شود یاری برسانند.

یک نمونه از فعالیتهای شان را در این زمینه بازگو می کنید؟

برای مثال یکی از فعالیتهای آنها تهیه گزارشاتی در مورد موارد نقض یا ناقضان حقوق بشر بوده که صرفآ جنبه آموزشی و اطلاع رسانی دارد، اما همین فعالیتها نیز برای خانواده این بچه ها بسیار نگران کننده شده است.

به چه علت؟

برای اینکه خانواده صدف بر ( یکی دیگر از اعضای این گروه که تحت پیگرد قرار دارد ) پس از تحت فشار قرار گرفتن توسط ماموران با این اتهام روبرو شده اند که دخترشان تحت لوای فعالیتهای حقوق بشری، مشغول به اطلاع رسانی به بیگانگان و به دشمنان کشور بوده است!! این در حالیست که صدف تنها ۲۲ سال دارد و به گفته مادر صدف او مجبور به ترک تحصیل شده است و حالا در خارج از ایران به سر می برد.

گویا روشنک جم یکی از این فعالین حقوق بشر هم تحت پیگرد است اطلاعی از او دارید؟

بله، به غیر از صدف یکی دیگر از دوستان مریم به نام روشنک جم نیز که در حامیان حقوق بشر ایران فعالیت می کند نیز تحت پیگرد قرار گرفته اما از آنجا که زمان تفتیش منزل در خانه نبوده دستگیر نشده است. اما خانواده وی که از فرزندشان بی اطلاع اند توسط ماموران بازجویی شده اند و برای تحویل فرزندشان تحت فشار می باشند.

در طول چندین روز گذشته که برای پیدا کردن مریم تحقیق میکردیم با برخی دوستان و همکاران مریم آشنا شدیم که کمکهای زیادی به ما کردند. یکی از دوستان مریم به نام محمد ش از اعضای سابق حامیان حقوق بشر ایران بوده می گوید که اولین کسی که از این گروه بازداشت شده آرش ش است که اوایل مرداد پس از احضار تلفنی به ساختمان اطلاعات اراک ، خ امام ، جنب پل خیبر مراجعه می کند اما دیگر برنگشته و کسی از محل نگهداری او نیز اطلاعی ندارد.

علت فشار بر روی اعضای این گروه حقوق بشری چیست؟

محمد می گوید که دلیل بازداشت اعضای این گروه، همکاری برخی از اعضای حامیان حقوق بشر ایران با کمپینی در رابطه با زندانیان و کشتار دهه شصت می باشد. (کمپین ایران- تریبونال )

خانم ماهوری قطعا دو هفته بی خبری مطلق از محل نگهداری دخترتان و وضعیت او بسیار برای شما سخت است چرا در این مدت سکوت کردید؟

چند روز اول پس از اینکه دخترم را دستگیر کردند، فکر می کردیم که بهتر است کسی اطلاع نداشته باشد از فعالیتها و دستگیری مریم و… حالا پس از اینکه شدیدا نگران سلامتی مریم هستیم و با گذشت بیش از دو هفته کماکان هیچ خبری از محل نگهداری و سلامت او نگرفته ایم، فکر می کنیم که بهتر باشد که در این مورد هر چه بیشتر اطلاع رسانی و کمپین کنیم، شاید از این طریق بتوانیم با مساعدت نهادها و سازمانهای حقوق بشری، بر ماموران امنیتی یا دستگاه قضایی برای مطمئن شدن از سلامت مریم و همچنین اجرای عدالت فشار وارد کنیم. و در این رابطه از همه کسانی که به نحوی قادر به کمک میباشند از جمله مقامات دولتی و انتظامی تقاضای مساعدت کنیم.

و سخن آخر؟

در پایان باز تقاضا مساعدت داریم از تمامی کسانی که قادرند کاری (هرچند بزرگ یا کوچک) در جهت یافتن و آزادی مریم بردارند، من از طرف خانواده و دوستان مریم از شما تشکر می کنم.

با تشکر از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید.

مطالب مرتبط

النصره – «رأی الیوم» – نوشته ظهیر آندروس:مترجم علی سرداری

النصره – «رأی الیوم» – نوشته ظهیر آندروس:النصره – «منابع رسمی آمریکایی در آن زمان گزارش دادند که اسرائیل پیش از آغاز جنگ با ایران، با اطلاع ایالات متحده از این تأسیسات استفاده می‌کرده و آنها را برای پناه دادن به نیروهای ویژه و به‌عنوان مرکز لجستیکی نیروی هوایی اسرائیل به کار می‌گرفته است. به گفته همین منابع، در آغاز جنگ، حملات هوایی اسرائیل علیه نیروهای عراقی تقریباً یکی از این تأسیسات را آشکار کرده بود. منبعی در منطقه شرقی اظهار داشت که قرار بود این سایت‌ها موقت باشند، اما اهمیت استراتژیک آنها غیرقابل انکار است.

نگاه القدس العربی :مترجم علی سرداری

برای رهبران یهودی و صهیونیست آمریکا نیز دیگر تازگی ندارد که به وخامت، فرسایش و انحطاط تصویر دولت اشغالگر اذعان کنند؛ تصویری که زمانی با تاریخ طولانی و غنی همدردی و همبستگی با یهودیان گره خورده بود. این تصویر اکنون در تضاد کامل با مجموعه‌ای از تصاویر فجیع جنایات جنگی است که بدون هیچ بازدارندگی اخلاقی ــ که انتظار می‌رود فرزندان قربانیان هولوکاست داشته باشند ــ ثبت می‌شود؛ کسانی که امروز در فلسطین، لبنان، سوریه و هر جای دیگر، خود به جلادانی بدل شده‌اند که مست از قدرت‌اند.

احسان_شریعتی در گفتگو با NHK ژاپن (ادامه- پایان)

چه در کشورهای جنگ افروز و چه در کشورهای قربانی جنگ. تهاجم و ادامه ی نابخردانه ی جنگ اخیر (بی دلیل یا با اهداف مبهم) از سوی اسرائیل نتانیاهو و امریکای ترامپ (یعنی برغم ادعای تحقق اهداف اعلام شده ی قبلی مانند نابودی توان هسته ای، امکان تعرض نظامی، و تضعیف نیروهای همسو در منطقه، در حمله ی پیش و نیز این بار در حمله ی روز نخست)، در مجموع برخلاف ادعا به نفع نظام در ایران بوده، زیرا نه تنها موجب ریزش و فروپاشی نشده، که مقاومت پیش بینی ناپذیرش در جنگ نابرابر جاری، و این به رغم حذف رهبری و بسیاری از مسئولان سیاسی و نظامی، باعث افزایش اعتبار وی گردیده است. اما به هر حال، مسئله ی حیاتی اکنون چگونگی پایان جنگ و تضمین شروط عادلانه ی آتش بس و صلح پایدار است.