گزارش برگزاری یک مراسم

روز جهانی کارگر در زندان اوین

چهارشنبه هفته گذشته، مصادف با روز جهانی کارگر، با برگزاری مراسمی به همین مناسبت در داخل بند 350 توسط زندانیان سیاسی همراه شد تا به این وسیله اعلام همبستگی ای با جنبش های طبقه کارگر در سراسر جهان و به ویژه ایران گردد.

مراسم با همخوانی سرود «خون ارغوان ها» توسط زندانیان در حیاط بند آغاز شد و در ادامه با دکلمه ی شعر از سعید سلطانپور (شانه به شانه با فلز تاوان، زمین کوان) ادامه یافت.

سپس آقای رضا شهابی، کارگر عضو هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه به ایراد سخنانی در رابطه با وضعیت کارگران در ایران پرداخت. شهابی با بیان اینکه “امروز برای آگاهی از وضعیت کارگران ایران، دیگر چندان نیازی به اپوزیسیون نیست و نگاهی به روزنامه های وطنی خود گویای عمق فاجعه است” صحبت خود را در سه بخش ادامه داد:

در بخش اول شهابی با مروری بر وضعیت کارگران از ابتدای انقلاب تا به امروز گفت مدیریت های انقلابی و جنگی و سازندگی و اصلاح طلب و اصولگرا، فصل مشترک عملکرد تمامی دولت های پس از انقلاب را در برخورد با طبقه کارگر، در سه مقوله دانست:

1- موقتی سازی

2- بیکار سازی

3- بی نوا سازی

در بخش دوم، ایشان ضمن اشاره به مقاومت های طبقه کارگر ایران علیه هجمه ی ضد کارگری تمام این سالها، از تجربه بازگشایی سندیکاها به عنوان مقاومت سازمان یافته ی طبقه کارگر ایرانِ پس از جنگ علیه جریان تعدیل ساختاری یاد کرد و به عنوان مثال به ذکر گوشه ای از تلاش های موفق سندیکای شرکت واحد برای بازپس گیری حقوق معوقه کارگران اشاره کرد و دستاوردهای سندیکای اتوبوس رانی را برای جامعه کارگران ایران عبارت از سه مورد زیر دانست:

1- الهام بخشیدن به دیگر بخش های طبقه کارگر و مردم در به نتیجه رسانیدن مطالبات شان در صورت متشکل و پایدار بودن در پیگیری مطالبات

2- ارتقای سطح فرهنگی کارگران به ویژه در نحوه برخورد با خانواده های شان

3- افزایش 50 درصد دستمزد

شهابی در پایان با ذکر اینکه “تجربه به ما ثابت کرده که هیچکس به داد کارگران نمی رسد مگر خود کارگران” و اینکه “اگر در این سالها وضع طبقه کارگر بدتر شده، به این دلیل نیست که فقط خواسته به نیروی خودش متکی باشد، بلکه برعکس، آنجایی ضرر کرده است که به نیرو و توان خودش شک کرده و افسارش را به دست این کاندیدا و آن کاندیدا داده است” اعلام مطالبات 14 گانه ی خود، از جمله لغو قرارداد موقت، حق بهره مندی از تشکل مستقل و لغو تحریم ها ضمن درود به همه کارگران و آرزوی اتحاد هرچه بیشتر یاد و خاطره شهید کارگر ستار بهشتی را گرامی داشت.

در ادامه، مراسم با اجرای قطعات موسیقی و تئاتر و سرود “رود” ادامه یافت و دست آخر با شیرینی و شربتی که خود زندانیان درست کرده بودند از دیگر همبندیان پذیرایی شد.

مطالب مرتبط

النصره – «رأی الیوم» – نوشته ظهیر آندروس:مترجم علی سرداری

النصره – «رأی الیوم» – نوشته ظهیر آندروس:النصره – «منابع رسمی آمریکایی در آن زمان گزارش دادند که اسرائیل پیش از آغاز جنگ با ایران، با اطلاع ایالات متحده از این تأسیسات استفاده می‌کرده و آنها را برای پناه دادن به نیروهای ویژه و به‌عنوان مرکز لجستیکی نیروی هوایی اسرائیل به کار می‌گرفته است. به گفته همین منابع، در آغاز جنگ، حملات هوایی اسرائیل علیه نیروهای عراقی تقریباً یکی از این تأسیسات را آشکار کرده بود. منبعی در منطقه شرقی اظهار داشت که قرار بود این سایت‌ها موقت باشند، اما اهمیت استراتژیک آنها غیرقابل انکار است.

نگاه القدس العربی :مترجم علی سرداری

برای رهبران یهودی و صهیونیست آمریکا نیز دیگر تازگی ندارد که به وخامت، فرسایش و انحطاط تصویر دولت اشغالگر اذعان کنند؛ تصویری که زمانی با تاریخ طولانی و غنی همدردی و همبستگی با یهودیان گره خورده بود. این تصویر اکنون در تضاد کامل با مجموعه‌ای از تصاویر فجیع جنایات جنگی است که بدون هیچ بازدارندگی اخلاقی ــ که انتظار می‌رود فرزندان قربانیان هولوکاست داشته باشند ــ ثبت می‌شود؛ کسانی که امروز در فلسطین، لبنان، سوریه و هر جای دیگر، خود به جلادانی بدل شده‌اند که مست از قدرت‌اند.

احسان_شریعتی در گفتگو با NHK ژاپن (ادامه- پایان)

چه در کشورهای جنگ افروز و چه در کشورهای قربانی جنگ. تهاجم و ادامه ی نابخردانه ی جنگ اخیر (بی دلیل یا با اهداف مبهم) از سوی اسرائیل نتانیاهو و امریکای ترامپ (یعنی برغم ادعای تحقق اهداف اعلام شده ی قبلی مانند نابودی توان هسته ای، امکان تعرض نظامی، و تضعیف نیروهای همسو در منطقه، در حمله ی پیش و نیز این بار در حمله ی روز نخست)، در مجموع برخلاف ادعا به نفع نظام در ایران بوده، زیرا نه تنها موجب ریزش و فروپاشی نشده، که مقاومت پیش بینی ناپذیرش در جنگ نابرابر جاری، و این به رغم حذف رهبری و بسیاری از مسئولان سیاسی و نظامی، باعث افزایش اعتبار وی گردیده است. اما به هر حال، مسئله ی حیاتی اکنون چگونگی پایان جنگ و تضمین شروط عادلانه ی آتش بس و صلح پایدار است.